اثربخشي مداخله شناختي رفتاري در كاهش علايم اضطراب امتحان و بهبود كيفيت زندگي دانش آموزان

مقدمه و هدف: اضطراب امتحان گونه اي ازاضطراب بوده كه درموقعيت ارزشيابي يا حل مساله بروزكرده، باعث افت توانايي،كاهش عملكرد مطلوب واخلال در كيفيت زندگي فردگرديده است.هدف از اين پژوهش بررسي اثربخشي مداخله شناختي رفتاري بر كاهش علايم اضطراب امتحان و بهبود كيفيت زندگي دانش آموزان بود. روش شناسي پژوهش: يك مطالعۀ تجربي وكاربردي ؛از نوع پيش آزمون ، پس آزمون و دورۀ پيگيري سه ماهۀ توأم با گروه كنترل بكار رفته كه از بين دانش آموزان پسردورۀ اول متوسطه بخش چنارشاهيجان از توابع استان فارس،50 نفر داراي اختلال اضطراب امتحان به صورت تصادفي، در دو گروه آزمايشي وكنترل قرار گرفته است.ابزار جمع آوري داده ها ؛يكي پرسشنامه اضطراب امتحان فريدمن وجاكوب و ديگري پرسشنامه فرم كوتاه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني ، داراي روايي وپايايي لازم جهت انجام پژوهش بود.پروتكول درماني، استفاده از تكنيك هاي درمان شناختي رفتاري ويلدرموت  در مدت 9 جلسۀ يك و نيم ساعتۀ هفتگي بود. داده ها با استفاده از روش آماري تحليل واريانس اندازه گيري مكرر  و آزمون  تعقيبي بونفرني از طريق نرم افزار كامپيوتري spss22، تجزيه و تحليل گشته است. يافته ها: اين مداخلۀ روانشناختي در پس آزمون و پيگيري منجر به كاهش علايم اضطراب امتحان دانش آموزان درسه بعد؛ تحقير اجتماعي ،خطاي شناختي وتنيدگي گشته و كيفيت زندگي آن ها را نيز در سطح(p /0001)به طور معناداري بهبود بخشيده است. بحث و نتيجه گيري:  نتايج بيانگر آن است كه مداخله شناختي رفتاري در پس آزمون و دوره پيگيري منجر به كاهش علايم اضطراب امتحان و بهبود كيفيت زندگي دانش آموزان گشته كه دلالت بر اثربخشي اين روش در گروه هاي مداخله اي بوده،درنتيجه اين روش مي تواند در آينده بخشي از درمان اضطراب بوده ودر ارتقاء كيفيت زندگي افراد نيز موثر باشد.