شماره ركورد
1368433
عنوان مقاله
سنجش پايداري اقتصادي و اجتماعي شهرستانهاي استان مازندران طي دو دوره سرشماري 1385 و 1400
پديد آورندگان
اسداله تبار ، نفيسه دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه جغرافيا و برنامهريزي شهري , مرصوصي ، نفيسه دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه جغرافيا و برنامهريزي شهري , ديوسالار ، اسداله دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه جغرافيا و برنامهريزي شهري , شكري فيروزجاه ، پري دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه جغرافيا و برنامهريزي شهري
از صفحه
343
تا صفحه
354
كليدواژه
پايداري شهري , پايداري اقتصادي , پايداري اجتماعي , استان مازندران
چكيده فارسي
اهداف: از چالشهاي پيش روي برنامهريزان شهري، مديريت مطلوب شهري و منطقهاي و توازن و تعادل در ميزان توسعه شهرها است. در همين راستا، هدف اصلي اين پژوهش سنجش و تحليل روند پايداري اقتصادي و اجتماعي شهرستانهاي استان مازندران طي سرشماري ۱۳۸۵ و ۱۴۰۰ بود. روششناسي: اين پژوهش از نوع كمّي بوده و به شيوه پيمايشي با استفاده از دادههاي دستگاههاي دولتي و سرشماري ۱۳۸۵ و ۱۴۰۰ انجام شد. به منظور شناسايي مولفههاي پايداري، ۳۰ نفر از اساتيد و خبرگان حوزه برنامهريزي شهري به روش تصادفي ساده به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند كه پايايي پرسشنامه با استفاده از پيشآزمون و آزمون آلفاي كرونباخ با ضريب 0/812 مورد تاييد قرار گرفت. سپس پايداري ۱۶ شهرستان استان مازندران در سرشماري ۱۳۸۵ و ۲۲ شهرستان در سرشماري ۱۴۰۰ با استفاده از مدلهاي بارومتر پايداري و الكتر، ارزيابي شد. در انتها با تكنيك كاپلند، رتبه نهايي پايداري شهرها مشخص شد. يافتهها: شاخصهاي اقتصادي و اجتماعي نشان داد شهرستانهاي ساري، بابل، آمل، قائمشهر، تنكابن و چالوس از رتبههاي بالاتري در ابعاد پايداري برخوردارند. همچنين شهر ساري به دليل مركزيت اداري-سياسي و سياست قطب رشد، برتري خود راحفظ كرده است و باعث تمركز فعاليتها و امكانات اقتصادي، سياسي و جمعيتي در استان شده است. نتيجهگيري: شهرستانهاي استان مازندران پايداري متفاوتي داشتند و معضل ناپايداري، از نظر اندازه بيشتر به شهرهايي با اندازه كوچك و متوسط و از لحاظ شاخصها بيشتر به مسايل اقتصادي باز ميگردد.
عنوان نشريه
تحقيقات جغرافيايي
عنوان نشريه
تحقيقات جغرافيايي
لينک به اين مدرک