برنامه راهبردي روستاي هدف گردشگري ماخونيك براساس مدل ديويد

مقدمه: گسترش گردشگري روستايي به عنوان بخشي از بازار گردشگري ابزار مهمي براي توسعه همه جانبه جوامع روستايي است كه مي‌تواند نقش مهمي در متنوع‌سازي اقتصاد جوامع روستايي ايفا كند و زمينه ساز ايجاد فرصت‌هاي جديدي در اين نواحي باشد. در مقاله حاضر با استفاده از مدل برنامه‌ريزي استراتژيك ديويد به تعيين نقاط قوت و ضعف، فرصت و تهديدهاي موجود براي توسعه روستاي هدف گردشگري ماخونيك واقع در استان خراسان جنوبي پرداخته شد. روش‌شناسي: اين پژوهش از نوع كاربردي بوده و در سال ۱۴۰۰ در روستاي ماخونيك انجام شد. جامعه آماري دو گروه از خانوارهاي روستايي ساكن در روستاي ماخونيك و گردشگران و مسئولان دستگاه‌ها و نهادهاي مرتبط با روستا بودند. براي جمع‌آوري اطلاعات از روش كتابخانه‌اي و ميداني استفاده شد. براي تهيه پرسش‌نامه به مطالعه منابع علمي، مصاحبه با مسئولان دستگاه‌ها و نهادهاي مرتبط با گردشگري روستايي و نيز وضعيت منطقه مورد مطالعه از نظر توسعه گردشگري روستايي پرداخته شد. ليستي از استراتژي‌هاي پيشنهادي تهيه شد و اين عوامل در قالب يك پرسش‌نامه ۴۷ گويه‌اي با استفاده از طيف ۵ گزينه‌اي ليكرت تنظيم شد. براي تعيين راهبردها از مدل ديويد مبتني بر مدل SWOT استفاده شد.يافته‌ها: ارزيابي عوامل داخلي (مجموع نمره نهايي 2/29) بيانگر آن بود كه نقاط ضعف گردشگري روستاي ماخونيك از نقاط قوت گردشگري آن بيشتر بوده و راهبردهاي كلان بايد به گونه‌اي تدوين شود كه بتوان اين نقاط ضعف را برطرف نمود. استنتاج ماتريس ارزيابي عوامل خارجي (مجموع نمره نهايي 2/47) بيانگر اين بود كه فرصت‌هاي فراروي گردشگري منطقه، بيشتر از تهديدات پيرامون آن بوده و در نتيجه راهبردهاي كلان براي گردشگري منطقه بايد به گونه‌اي تدوين شود كه بتوان از فرصت‌هاي محيطي به‌نحو احسن استفاده نمود. نتيجه‌گيري: راهبردهاي پيشنهادي برنامه‌ريزي گردشگري روستاي ماخونيك به‌ترتيب شامل محافظه‌كارانه (WO)، تدافعي (WT)، تهاجمي (SO) و راهبردهاي رقابتي (ST) هستند و برنامه‌ها و طرح‌هاي موثر در رسيدن به اين استراتژي‌ها ارايه شد تا با اجراي درست و به‌موقع اين برنامه‌ها شاهد افزايش گردشگر به روستا و توسعه آن شويم و سهم مهمي در اقتصاد استان را شاهد باشيم.