تحليل و بررسي چالش‌ها و آسيب‌هاي روش‌شناختي فلسفه‌هاي انتزاعي در فرايند توليد و تحول علوم اسلامي

برخي فلسفه‌ها، فراتر از تفسير عالم، به‌دنبال تغيير آن بوده‌اند و توانسته‌اند با توليد علوم كاربردي در تغييرات اجتماعي، نقش اساسي ايفا كنند، اما تئوريزه‌كردن قاعده‌مند هستي، بدون تمسك به منطق توليد «مفاهيم، تعاريف، احكام» كلان وخرد، امكان‌پذير نيست. كدام منطق و روش، ظرفيت توليد مفاهيم و تعريف كلان فلسفي و كاربردي را براي تئوريزه‌كردن واقعيت و توليد علوم و درنتيجه امكان مهندسي را دارد. در اين پژوهش بر اين تأكيد مي‌شود كه منطق صوري، با كاربست «روش كلي‌نگري» در فرايند كشف ذات پديده‌ها، خصوصيت پديده‌ها را در سه مرحلۀ  «انتزاع، اندراج، انطباق» در سه سطح توليد «مفاهيم، تعريف، احكام كلي» حذف و به شناخت كلي و انتزاعي بسنده مي‌كند و خود را عهده‌دار كشف روابط و تناسبات عيني پديده‌ها نمي‌داند؛ درنتيجه ظرفيت فلسفي و روشي آن براي تئوريزه‌كردن پديده‌هاي متغير عالم، براي تصرف در آن كفايت نمي‌كند؛ بنابراين كارآمدي لازم و مورد انتظار را در توليد علوم كاربردي اسلامي ندارد.