نقد نظريه آلستون درباره انتساب حقيقي مفاهيم ذهني و عملي به خدا از منظر مباني ملاصدرا

سخن گفتن حقيقي درباره خداوند همواره يكي از چالش‌برانگيزترين بحث‌ها در تاريخ الهيات و فلسفه بوده است. گروهي منكر آن بوده و گروهي نيز معتقد به امكان سخن گفتن حقيقي درباره خداوند هستند. آلستون مطابق با نظريه كاركردگرايي سعي مي‌كند امكان اسناد حقيقي مفاهيم ذهني و عملي به خداوند را اثبات كند. وي اسناد مفاهيم ذهني را متوقف بر اسناد مفاهيم عملي مي‌داند و در مفاهيم عملي، از امكانِ ساختن مفاهيم عملي قابل اسناد به خدا كه از مفاهيم عملي انساني گرفته نشده‌اند، سخن مي‌گويد و بدين نحو حمل مفاهيم ذهني و عملي را بر خداوند اثبات مي‌كند. وي در اين باره دچار مشكل دور مي‌شود و سعي در حل آن دارد. ما بيان خواهيم كرد كه ملاصدرا اولاً امكان اسناد حقيقي مفاهيم ذهني را متوقف بر اسناد مفاهيم عملي نمي‌داند و ثانياً با استفاده از مباني اشتراك معنوي و تشكيك، كمالات را به‌صورت حقيقي به خداوند اسناد مي‌دهد. همچنين به نظر مي‌رسد مشكلاتي كه آلستون به آنها دچار شده است، طبق مباني ملاصدرا قابل حل مي‌باشند.