جداسازي ، غربالگري و شناسايي مولكولي باسيلوس هاي توليد كننده آنزيم اوره آز از اراضي باير جنوب ‏ايران و بررسي توانايي آنها در تثبيت خاك ‏

اوره آز ميكروبي كاربردهاي گسترده اي در بيوتكنولوژي، كشاورزي، پزشكي، ساخت و ساز و مهندسي ژئوتكنيك دارد. فناوري ‏رسوب كلسيت به واسطه تحريك ميكروبي (‏ MICP‏ ) يك فرآيند اكولوژيكي مبتني بر فعاليت اوره آز ميكروبي است كه به ‏تازگي براي تثبيت خاك استفاده شده است. باسيلوس به دليل قابليت فروگشت و بقاي بالا به عنوان كانديد مناسب براي كاربرد در ‏فرآيند سيماني شدن زيستي در نظر گرفته شده است. هدف از مطالعه حاضر جداسازي و شناسايي گونه‌هاي باسيلوس با پتانسيل ‏MICP‏ از اكوسيستم‌هاي ايران مي‏باشد. ‏200 نمونه خاك از اكوسيستم‌هاي ايران جمع آوري شد و جهت شناسايي باسيلوس‏ها ‏توسط روش هاي ميكروبيولوژيكي فيزيولوژيك و مولكولي از جمله تكثير ‏PCR‏ و آناليز توالي ژن هاي ‏gyrA‏ و ‏‎16S rRNA‎‏ ‏مورد بررسي قرار گرفتند. براي تعيين توانايي توليد سيمان زيستي سويه‏ها، از آزمايشهاي رشد در حضوراوره، شوري، ‏pH‏ و ‏دماهاي مختلف، ‏SEM، ‏XRD‏ بر روي خاكهاي تثبيت شده با سويه ها و آناليز تونل باد استفاده شد. در مجموع 12 سويه (6%) به ‏عنوان باسيلوس اوره‏آز مثبت شناسايي شد كه متعلق به 4 گونه مختلف شامل باسيلوس پارامايكوئيدس 4 سويه(%33/33)، باسيلوس ‏پاراليكنيفورميس 3 سويه (% 25)، باسيلوس ولزنسيس‏3 سويه(% 25)‏ و باسيلوس پاستوري 2 ايزوله(%16/66) بودند. شرايط بهينه ‏براي ‏MICP‏ توسط سويه ها 30 درجه سانتي گراد، ‏pH9‎‏ و شوري6% است. پس از ‏MICP، نسبت تلفات خاك در سرعت باد 95 ‏كيلومتر در ساعت، 100 برابر كاهش نشان داد. نتايج نشان داد كه باسيلوسها، توانايي بالقوه اي براي سازگاري با شرايط سخت ‏محيطي را دارند، همچنين مي توان با استفاده از باسيلوسهاي توليد كننده ‏MICP‏ در سطح خاك تأثير به سزايي در كاهش تلفات ‏خاك در اثر فرسايش بادي و افزايش كيفيت آن جهت كشاورزي را داشته باشيم.