فرهنگ سياسي و ديپلماسي رسانه‌ اي؛ مورد مطالعاتي: پروژه احياي سلطنت در ايران

پروژه احياي سلطنت، پس از پيروزي انقلاب با آرزوي بازگشت سلطنت، در خارج ازكشور دنبال شده و ديپلماسي رسانه‌اي غرب را نيز به همراه داشته است. پرسش اصلي اين مقاله اين است كه چرا تاكتيك ديپلماسي رسانه‌اي در جنگ نرم غرب عليه ج.ا. با محوريت سلطنت طلبان شكست خورده است؟ فرضيه مقاله اين است كه گذار جامعه ايران از فرهنگ سياسي محدود و مطيع (كه مبناي شناختي-عاطفي پذيرش سلطنت است) به فرهنگ سياسي مشاركتي (كه مبناي شناختي-عاطفي پذيرش نظام جمهوري است) اساساً ساخت اجتماعي در ايران را چنان دگرگون كرده كه امكان احياي سلطنت را در امتناع محض قرار داده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داده است كه با پيروزي انقلاب اسلامي و استقرار جمهوري اسلامي و برگزاري انتخابات متعدد و شكل‌گيري احزاب و جمعيت هاي مدني، فرهنگ سياسي مشاركتي در جامعه ايران نهادينه شده و اساساً فرهنگ جامعه ديگر ذاتاً توان پذيرش سلطنت و يا هر گونه شكل حكومت فردي را ندارد. رويكرد نظري مقاله مبتني بر جامعه‌شناسي سياسي است. روش تحقيق در اين پژوهش كيفي از نوع توصيفي-تحليلي است و روش جمع آوري داده‌ها كتابخانه‌اي و اسنادي بوده است.