پي‌جويي مقاومت خردل‌وحشي (Sinapis arvensis L.) به تري‌بنورون‌متيل و بررسي شايستگي نسبي توده‌هاي حساس و مقاوم آن در شهرستان اسلام‌آباد‌غرب، كرمانشاه

اين مطالعه به‌منظور تعيين ميزان مقاومت، تأثير دما، خشكي و اسيديته بر شايستگي نسبي توده‌هاي خردل‌وحشي اجرا گرديد. نمونه‌برداري از 313 مزرعه گندم ديم شهرستان اسلام‌آبادغرب در استان كرمانشاه انجام شد. پس از كشت بذور در گلخانه، گياهچه‌ها توسط دز توصيه‌شده (15 گرم ماده‌موثره در هكتار) تري‌بنورون‌متيل (گرانستار) 75% WP در مرحله دو تا چهار برگي تيمار و توده‌هاي حساس و مقاوم شناسايي شدند. نتايج ارزيابي پاسخ توده‌هاي حساس و مقاوم به مقادير مختلف علف‌كش (صفر، 3.75، 7.5، 15، 30، 60، 120، 240، 480 گرم ماده‌موثره در هكتار) نشان داد كه مقدار LD50 در توده حساس 7.22 و در توده مقاوم 39.85 گرم ماده‌ موثره تري‌بنورون‌متيل در هكتار بود و شاخص مقاومت توده مقاوم 5.52 به‌دست آمد. توده‌ حساس در دماي 20 و 25 درجه سانتي‌گراد درصد جوانه‌زني و قوه‌ناميه بيشتري را نسبت به توده مقاوم داشت. به‌طوركلي خردل‌وحشي نسبت به كاهش پتانسيل اسمزي خاك حساس بوده، اما حساسيت توده مقاوم بيشتر از توده حساس بود. بيشترين درصد جوانه‌زني در هر دو توده حساس و مقاوم در اسيديته اندكي اسيدي تا خنثي (شش تا هفت) مشاهده شد كه درصد جوانه‌زني توده‌هاي مقاوم در اين بازه به‌طور معني‌داري بيشتر از توده حساس بود. با توجه به شرايط دمايي، تنش خشكي مزارع ديم و همچنين قليايي بودن خاك منطقه مورد مطالعه به‌نظر مي‌رسد در صورت رفع فشار ناشي از مصرف علف‌كش، توده حساس از شايستگي بيشتري برخوردار خواهد بود.