فراواني ژن vanA در جدايه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين (MRSA) جداشده از بيماران مبتلا به زخم بستر

مقدمه: استافيلوكوكوس اورئوس به‌ويژه استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين (Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus يا MRSA) يكي از مهم‌ترين عوامل عفونت جامعه و بيمارستان است و امروزه به‌دليل مقاومت به داروهاي ضدميكروبي به يكي از نگراني‌هاي عمدة سلامت تبديل شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي فراواني ژن vanA در جدايه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين (MRSA) جداشده از نمونه‌هاي زخم بستر است.مواد و روش‏‏ها: در مطالعه حاضر، 80 جدايه باليني از بيماران مبتلا به زخم بستر در بيمارستان‌هاي لقمان حكيم، ايرانمهر و مركز زخم تهران جمع‌آوري شد. نمونه‌ها با استفاده از تست‌هاي استاندارد آزمايشگاهي و مقاومت به ديسك سفوكسيتين (30 ميكروگرم) و بررسي حضور ژن mecA تعيين هويت شدند. مقاومت جدايه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين به آنتي‌بيوتيك‌هاي مختلف به كمك روش انتشار از ديسك بررسي شد. حضور ژن  vanAدر اين جدايه‌ها با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي و روش واكنش زنجيره‌اي پليمراز (Polymerase chain reaction يا PCR) بررسي شد.نتايج: از 80 جدايه‌ بررسي‌شده، 29 جدايه به‌عنوان استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين شناخته شد كه بيشترين مقاومت نسبت به آنتي‌بيوتيك‌هاي كليندامايسين و اريترومايسين و كمترين مقاومت به لينزوليد به‌ترتيب با 82.75 درصد، 82.875 درصد و 13.8 درصد مشاهده شد. ژن vanA در تمام جدايه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين تشخيص داده شد. در حدود 72.41 درصد از جدايه‌ها مقاومت چندگانه آنتي‌بيوتيكي گزارش شد.بحث و نتيجه‏گيري: فراواني ژن vanA در جدايه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين افزايش يافته است و وجود مقاومت بالا و چندگانه جدايه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين نسبت به آنتي‌بيوتيك‌هاي رايج بايد به‌عنوان يك موضوع جدي شايان توجه قرار گيرد.