اثربخشي مداخلات روانشناختي مثبت نگر بر رشد پس از آسيب و ديسترس روانشناختي بهبود يافتگان از كوويد 19

شرايط اضطراري بهداشتي به دنبال شيوع كوويد 19 تاثيرات متعددي بر جوامع داشته است. هــدف پژوهــش حاضــر، تعيين اثربخشــي مداخلات روانشناختي مثبت نگر بر رشد پس از آسيب و ديسترس روانشناختي بهبود يافتگان كوويد 19 است.طــرح مطالعه نيمــه آزمايشــي از نــوع پيش آزمــون پس آزمــون بــا گــروه كنتــرل و پيگيري 2 ماهه بــود. جامعــه آمــاري پژوهــش شامل بهبود يافتگان 25 تا 55 ساله شهر تهران است كه 4 تا 8 هفته از ترخيص آنها گذشته و علايم افسردگي، اضطراب و استرس متوسط (براساس DASS -21 ) داشتند . با روش نمونه گيـري هدفمنـد 30نفرانتخاب و بـه شـيوه تصادفـي بـه دو گـروه آزمايـش(15 نفر) و گواه( 15 نفر)گمـارده شـدند. گـروه آزمايـش 8 جلسه 60 دقيقه اي مداخلات روانشناختي مثبتنگـر (فردي و آنلاين ) دريافت نمود . ابـزار پژوهش پرسشنامه هاي رشد پس از آسيب تدسچي و كالهون (1996) و ديسترس روانشناختي 21-DASS_ بود: تحليل داده ها با آزمون تحليل كواريانس نشان داد مداخلات روانشناختي مثبت نگر بر افزايش رشد پس از آسيب و كاهش ديسترس روانشناختي موثر است و بين گروه آزمايش و كنترل تفاوت معنا داري وجود دارد( p 0/001).مداخلات مثبت نگر در افزايش تمام مولفه هاي رشد پس از آسيب و كاهش ديسترس روانشناختي پس از بيماري افراد موثر است و بكارگيري اين مدل، مي تواند در بازتواني روانشناختي بهبود يافتگان مفيد باشد.