واكاوي نقش عواطف در فهم آثار هنري با تكيه بر مثنوي معنوي

از ميان مسائل پيرامون ارتباط ميان هنر و عواطف، اين پرسش كه آيا مي‌توان از نقش عواطف در جهت فهم بهتر آثار هنري ياد كرد يا خير، مورد توجه ويژه‌ي انديشمندان قرار گرفته است. عده‌اي از كاركرد مخرب مواجهه‌ي عاطفي با اثر هنري سخن رانده و برخي به نقش مثبت آن اشاره كرده‌اند.  پژوهش حاضر ضمن بررسي آراء عرفاني مولانا در مثنوي معنوي، نقش عواطف را در فهمِ بهتر آثار هنري واكاوي مي‌نمايد. يافته‌هاي پژوهش كه به روش توصيفي تحليلي صورت پذيرفته اين موارد را نشان مي‌دهد: از منظر مولانا، مواجهه‌ي عاطفي با يك اثر هنري مي‌تواند از طريق ايجاد همدلي با اثر و تغيير در نحوه‌ي توجه به آن، زمينه‌ساز فهم بهتر آن اثر و همچنين پيام‌هاي آن گردد. مولانا در مثنوي، عامدانه و آگاهانه روش بيان هنري را به زبان شعر و از طريق حكايت‌هاي تمثيلي انتخاب كرده و يكي از عناصر اساسي كه ضريب نفوذ بيان هنري را افزايش مي‌دهد، نقش مؤثر عواطف در جاي جاي حكايات مثنوي است.