مقايسه اثربخشي درمان شناختي- رفتاري و درمان پذيرش و تعهد برافسردگي و كيفيت زندگي مبتلابه كمردرد مزمن

اهداف : در ميان دردها ي مزمن ، كمر درد مزمن يكي از فراگير ترين انواع درد است . در اين تحقيق مقايسه اثر بخشي درمان شناختي رفتاري و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در بيماران مبتلا به كمر درد مزمن بر افسردگي و كيفيت زندگي مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش: تحقيق حاضر آزمايشي از نوع پيش آزمون ، پس آزمون و پيگيري همراه با گروه شاهد است. جامعه آماري متشكل از بيماران نظامي داراي كمر درد مزمن در شهر تهران بود. جمعيت نمونه تحقيق شامل ٤٥ ( هرگروه۱۵ نفر) نفربه روش تصادفي هدفمند انتخاب و در گروه ها قرار داده شده اند. مداخله درماني براي گروه اول درمان شناختي رفتاري و براي گروه دوم درمان مبتني بر تعهد و پذيرش بود و براي گروه كنترل هيچ آموزشي در نظر گرفته نشد. پرسشنامه هاي اطلاعات جمعيت شناختي ، افسردگي و كيفيت زندگي استفاده شد. داده ها بر اساس آمار توصيفي و استنباطي مورد بررسي قرار گرفت.يافته ها : در دو گروه آزمايشي ميانگين (انحراف معيار) در پس آزمون و پيگيري افسردگي كاهش يافت و كيفيت زندگي افزايش يافت اما در گروه گواه ميانگين (انحراف معيار) در پس آزمون و در پيگيري تفاوت نداشت.نتيجه گيري : درمان شناختي ـ رفتاري و درمان مبتني بر تعهد و پذيرش در كاهش افسردگي و افزايش كيفيت زندگي اثربخش بوده اند اما تفاوت معني داري بين اين دو روش مشاهده نشد (P 05.0) بررسي در مرحله پيگيري نيز ماندگار بود. اما بين دو روش آزمايشي با گروه گواه تفاوت معنا دار بود( (P 001.0).