سنجش اثرات منطقه آزاد تجاري - صنعتي بر عدالت اجتماعي در شهر چابهار

مناطق آزاد تجاري - صنعتي به‌عنوان محرك توسعه اقتصادي در بسياري از كشورها در نهايت منجر به توسعه و رفاه اجتماعي مردم منطقه مي شود. لذا هدف پژوهش حاضر سنجش اثرات منطقه آزاد تجاري - صنعتي بر عدالت اجتماعي در شهر چابهار است. پژوهش تحليلي حاضر به لحاظ هدف از جمله تحقيقات كاربردي بوده است و روش بررسي آن پيمايشي است. گردآوري اطلاعات به دو روش مطالعات كتابخانه اي و مطالعات ميداني (پرسشنامه) صورت گرفته است. جامعه آماري شامل ساكنان شهر چابهار (106739 نفر) كه حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران محاسبه و تعداد (382 نفر) انتخاب شد. در اين پژوهش پرسشنامه ها نيز بر حسب تسهيم درصد در نواحي چهارگانه شهر چابهار بر حسب نسبت جمعيت توزيع گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار هاي (SPSS)، (AMOS) و شاخص تركيبي توسعه انساني (HDI)، انجام شده است. نتايج آزمون همبستگي اسپيرمن نشان داد كه بين متغير منطقه آزاد تجاري- صنعتي، و بعد عدالت اجتماعي، رابطه مثبت و معني داري در سطح اطمينان 99 درصد وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون، به شيوه‌ گام به گام نشان داد 95 درصد تغييرات متغير وابسته (عدالت اجتماعي) به وسيله متغير مستقل (منطقه آزاد تجاري- صنعتي)، تبيين مي شود. همچنين نتايج مدل ساختاري تحقيق به كمك نرم افزار AMOS حاكي از معني دار بودن روابط بين شاخص هاي عدالت اجتماعي مي باشد. در نهايت نتايج شاخص تركيبي توسعه انساني (HDI) نشان داد در بين نواحي چهارگانه شهر چابهار، ناحيه دو با ميزان برخورداري (81/4) در وضعيت نيمه برخوردار و نسبت به ساير نواحي وضعيت بهتري دارد.