مسئوليت مدني مالك كشتي هاي خودران ناشي از تصادم كشتي

هوش مصنوعي به طور گسترده و به سرعت در بخش هاي مختلف صنعت از جمله وسايل حمل و نقل دريايي در حال پيشرفت و توسعه است. هرچند به‌كارگيري كشتي‌هاي خودران مي‌تواند تصادم‌ها كه تعداد قابل‌توجهي از آن‌ها ناشي از خطاي انساني است را كاهش دهد؛ با وجود اين انواع مختلفي از تهديدها و خطرات مبتني بر هوش مصنوعي ايجاد خواهد شد. از جمله اين موارد، تصادم اين نوع كشتي هاست كه در آن احراز تقصير بسيار دشوار يا غيرممكن است. مطابق كنوانسيون بروكسل 1910 مالك كشتي بر اساس مسئوليت مبتني بر تقصير، مسئول جبران خسارت است. زماني كه كشتي خدمه انساني نداشته باشد، مباني مسئوليت ناشي از خسارت كشتي‌هاي خودران و همچنين نوع تقسيم اين مسئوليت يكي از چالش‌هاي مهم محسوب مي‌گردد. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد با توجه به استقلال كامل كشتي و دشواري اثبات تقصيرمالك نمي توان مباني سنتي مسئوليت مدني را به كشتي هاي خودران تسري داد؛ لذا مي بايست در تصادمات ناشي از كشتي خودران مالك كشتي را به دليل به كارگيري اين نوع كشتي ها و سود بردن از آن ها داراي مسئوليت محض دانست. قوانين مسئوليت براي تصادم كشتي هاي خودران مستلزم مباني و اصلاحات جديدي است كه با قوانين سنتي متفاوت است. در اين مرحله لازم است اقدامات نظارتي و قضايي در سطح بين المللي و داخلي براي استفاده از اين نوع كشتي ها اتخاذ گردد