بررسي رابطه گزارشگري مسئوليت اجتماعي و عملكرد شركت‌ها با رويكرد فراتحليل

هدف از اجراي اين پژوهش، استفاده از رويكرد فراتحليل به منظور تحليل و تركيب نتايج متناقض و ناسازگار پژوهش‌هاي صورت گرفته در زمينه رابطه گزارشگري مسئوليت اجتماعي و عملكرد شركت ها با در نظر گرفتن معيارهاي مختلف اندازه‌گيري عملكرد است. اين معيارها عبارتند از بازده حقوق صاحبان سهام، بازده دارايي‌ها، كيوتوبين، سود هر سهم و حاشيه سودخالص. براي دستيابي به اين هدف با به كارگيري رويكرد ليپسي و ويلسون (2001) و همچنين اجراي آزمون‌هاي Q كوكران و اِگر، 37 مطالعه شامل 7 مقاله داخلي در بازه زماني 1378 تا 1401 و 30 مقاله خارجي در بازه‌ زماني 2000 تا 2023 مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعات گزارشگري مسئوليت پذيري اجتماعي به عنوان متغير مستقل و عملكرد شركت به عنوان متغير وابسته مطرح شده بودند. طبق يافته هاي پژوهش، با فراتحليل كليه مطالعات واجدالشرايط و تجميع همه شاخص هاي عملكرد بين گزارشگري مسئوليت پ ذيري اجتماعي و عملكرد شركت ارتباط معناداري وجود ندارد. همچنين بين گزارشگري مسئوليت پذيري اجتماعي و دو شاخص ارزيابي عملكرد يعني بازده حقوق صاحبان سهام و حاشيه سود خالص رابطه معناداري وجود ندارد. اما بين گزارشگري مسئوليت پذيري اجتماعي و عملكرد شركت با سه شاخص كيوتوبين، بازده دارايي‌ها و سود هر سهم رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. با توجه به ارتباط معنادار گزارشگري مسئوليت پذيري اجتماعي با سه شاخص عملكرد مالي، به مديران توصيه مي شود به گزارشگري مسئوليت پذيري اجتماعي كه پل ارتباطي بين واحد تجاري و ذينفعان است توجه بيشتري داشته باشند، زيرا بهبود گزارشگري مسئوليت پذيري اجتماعي مي تواند منجر به بهبود عملكرد مالي شركت ها ‌شود.