تأثير برخي بايدهاي رفتاري حسابرسان در فرسايش ايگو با توجه به نقش تعديل‌كنندگي تجربه حسابرسي: مطالعه موردي حسابرسان استان خراسان رضوي

حسابرسي شغلي بسيار حساس و با ظرافت محسوب مي‌شود. از يك طرف حسابرس بايد در انجام وظايف خود دقت بيشتري كند و از طرف ديگر نشانه‌هاي تحريف را در صورت‌هاي مالي كشف نمايد؛ چنين فشار كاري ممكن است با كاهش قدرت ذهن، به فرسايش ايگوي حسابرس انجامد؛ فرسايش ايگو پديده شناخته شده در حوزه روانشناختي است كه طي آن مغز به علت انجام كارهاي ذهني مختلف از جمله تصميم‌گيري و خود‌كنترلي براي جلوگيري از بروز برخي احساسات و اعمال، با كاهش منبع انرژي روبرو مي شود. بر اين اساس در پژوهش حاضر به بررسي تأثير برخي بايد‌هاي رفتاري حسابرسي بر فرسايش ايگوي حسابرسان و نقش تجربه حسابرسي پرداخته مي‌شود. پژوهش از نظر روش شناخت، آزمايشي و از حيث گردآوري داده‌ها، پرسشنامه‌اي است و در حوزه تحقيقات رفتاري و روانشناختي قرار مي‌گيرد. داده‌هاي مربوط به 35 حسابرس شاغل در 25 مؤسسه حسابرسي واقع در خراسان رضوي طي سال 1401 به روش نمونه‌گيري در دسترس جمع‌آوري و با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آناليز واريانس با مقادير تكراري مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفته است. داده‌هاي مربوط به فرسايش ايگو طي انجام آزمايش‌ها و سناريوهاي طراحي شده‌ و آزمون استروپ جمع‌ آوري شده‌اند. سناريوها و آزمايشات طراحي شده، بايدهاي رفتاري حسابرسان را به صورت واقعي و شبيه‌سازي زنده نشان مي‌دهد. نتايج نشان مي‌دهد بايد‌هاي رفتاري حسابرسان اعم از پردازش شناختي، هشياري و تمركز و ممانعت از انگيزه‌ها موجب افزايش فرسايش ايگوي آنها مي‌شود. همچنين تجربه حسابرسي، فرسايش ايگو ناشي از بايدهاي رفتاري پردازش شناختي، هشياري و تمركز و ممانعت از انگيزه‌هاي حسابرسان را كاهش مي‌دهد. انتظار مي‌رود با نتايج پژوهش بتوان نتيجه‌گيري كرد كه مشكلات روان‌شناختي نسبت به مشكلات فيزيكي تأثير قابل‌توجهي بر منابع شناختي حسابرسان دارند كه مي‌تواند هشدار قابل توجهي به قانونگذاران باشد.