بررسي رابطه بين اقلام تعهدي اختياري و رتبه اعتباري با توجه به اثر تعديل ‌كنندگي خودشيفتگي مديران

مديران خودشيفته با ويژگي‌هايي چون ميل به شهرت و قدرت‌طلبي براي حفظ منافع خود، انگيزه لازم در جهت اثربخشي بر رابطه بين اقلام تعهدي اختياري و رتبه اعتباري و به تبع آن تغييرات رتبه اعتباري شركت‌ها به رتبه مورد نظر خود را دارند. نمونه آماري پژوهش حاضر شامل 113 شركت پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و 17 شركت پذيرفته‌شده در فرابورس ايران در بازه زماني 1400-1390 است. داده‌هاي مطالعه با مراجعه به سايت كدال، سايت مركز آمار ايران و نرم‌افزار ره‌آورد نوين گردآوري شد. فرضيه‌هاي پژوهش از طريق الگوهاي رگرسيوني چند متغيره و رويكرد حداقل مربعات تعميم‌يافته با استفاده از برنامه نرم‌افزاري EViews نسخه 12 آزمون شد. نتايج آزمون آماري فرضيه‌هاي پژوهش مويد آن است كه با افزايش اقلام تعهدي اختياري رتبه اعتباري واحدهاي اقتصادي افزايش مي‌يابد. هم‌چنين، يافته‌هاي پژوهش حاكي از اثر تعديل‌كنندگي خودشيفتگي مديران با سه شاخص اندازه امضاي مديران، پاداش نقدي مديران و عكس مديران بر رابطه بين اقلام تعهدي اختياري و رتبه اعتباري واحدهاي اقتصادي است. به سخني ديگر، خودشيفتگي مديران بر اساس شاخص‌هاي يادشده سبب تقويت رابطه مثبت بين اقلام تعهدي اختياري و رتبه اعتباري مي‌شود. بر اساس اين نتايج، به موسسه‌هاي رتبه‌بندي اعتباري پيشنهاد مي‌شود كه در فرايند رتبه‌بندي اعتباري واحدهاي اقتصادي به عوامل خودشيفتگي مديران و اقلام تعهدي اختياري بيشتر توجه كنند.