مدل‌سازي متغيرهاي اثرگذار بر كارايي سرمايه‌گذاري بر مبناي تركيب شبكه‌هاي عصبي مصنوعي و الگوريتم بهينه‌سازي حركت تجمعي ذرات

هدف اين پژوهش الگويي براي اندازه‌گيري كارايي سرمايه‌گذاري در شركت‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران بر مبناي تركيب شبكه‌هاي عصبي مصنوعي و الگوريتم بهينه‌سازي حركت تجمعي ذرات است. بدين منظور، نمونه‌اي متشكل از 124 شركت پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1386-1400 بررسي شده‌است.  در راستاي دستيابي به اهداف پژوهش، ابتدا با مطالعه پژوهش‌هاي پيشين در زمينه كارايي سرمايه‌گذاري 17 متغير اثرگذار بر كارايي سرمايه‌گذاري انتخاب و با استفاده از روش داده‌هاي تركيبي، مدل بهينه كارايي سرمايه‌گذاري بر مبناي جريان وجه نقد ناشي از فعاليت‌هاي سرمايه‌گذاري برآورد گرديده است. نتايج برآورد مدل نشان داد 8 متغير فرصت رشد، كيفيت گزارشگري مالي، رشد فروش، نرخ بازده دارايي‌ها، اهرم مالي، جريآن‌هاي نقد عملياتي، سود سهام تقسيمي، سود عملياتي به كل دارايي‌ها با ميزان وجه ‌نقد صرف شده در فعاليت‌هاي سرمايه‌گذاري داراي رابطه‌اي معنادار هستند. در نهايت، نتايج مقايسه مدل پژوهش بر مبناي تركيب شبكه‌هاي عصبي مصنوعي و الگوريتم بهينه‌سازي حركت تجمعي ذرات با ساير مدل‌ها نشان داد مدل پژوهش، خطاي آموزش شبكه عصبي با الگوريتم حركت تجمعي ذرات را بـه مقدار 0.0560 كاهش داد. همچنين، با توسعه مدل پژوهش، از طريق وارد كردن متغيرهاي حسابداري، سطح زيرمنحني راك به 0.6164 افزايش مي‌يابد و در نتيجه، بر دقت مدل پژوهش تا 63.602 درصد افزوده مي‎شود. اين نتيجه، مؤثر بودن ورود متغيرهاي محيطي به مدل پژوهش را نشان مي‌دهد.