بررسي رابطۀ سرمايۀ اجتماعي و كيفيت زندگي در بين ساكنين محلات شهري در رفسنجان

افزايش سرمايۀ اجتماعي در دراز مدت اثرات مهمي بر ذهنيت ساكنين محله، اعتماد متقابل، همبستگي، مشاركت در امور محله و... مي گذارد و زماني كه اين مهم محقق شود، به تبع آن كيفيت زندگي در آن محله، رو به رشد خواهد بود و در بعد ذهني و عيني باعث تقويت كيفيت زندگي در بين اهالي آن محله خواهيم بود. در همين راستا در پژوهش حاضر تلاش شد تا با رويكردي جامعه شناختي و با روش پيمايش، به سنجش ميزان سرمايۀ اجتماعي و سطح كيفيت زندگي در بين ساكنين محله هاي شهر رفسنجان پرداخته شود و در نهايت بررسي تأثير سرمايۀ اجتماعي بر روي كيفيت زندگي آنان را مورد مطالعه و بررسي قرار دهيم. در اين پژوهش، تمامي ساكنين 18 سال به بالا جزء جمعيت آماري قرار گرفتند و از بين آن ها طبق فرمول كوكران، تعداد 383 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي متناسب با حجم انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامۀ محقق ساخته بوده است و توصيف و تحيل داده ها توسط نرم افزار Spss  انجام شده است. نتايج يافته هاي پژوهش نشان مي دهد تفاوت معناداري بين زنان و مردان از لحاظ ميزان سرمايه اجتماعي و كيفيت زندگي وجود ندارد.، امّا تفاوت معناداري بين گروه هاي درآمدي و ميزان سرمايۀ اجتماعي و كيفيت زندگي آن ها وجود دارد. همچنين بين مدت زمان هاي مختلف سكونت افراد و ميزان سرمايۀ اجتماعي و كيفيت زندگي آن ها نيز تفاوت معناداري وجود دارد. نتايج بررسي رگرسيون چندگانه نشان مي دهد كه 0.508 بين متغيرهاي تحقيق همبستگي وجود دارد. همچنين حدود 25 درصد از تغييرات متغير وابسته توسط متغير سرمايۀ اجتماعي پيش بيني مي شود و اعتماد در بين مؤلفه هاي سرمايۀ اجتماعي، بيشترين تأثير را بر روي كيفيت زندگي ساكنين محلات شهر دارد.