تحليل معادلات ساختاري چرخۀ ايزوله شدن، عدم تحرك پذيري و افسردگي اجتماعي بر حسب شاخص اجتماعي- اقتصادي (مطالعۀ موردي سالخوردگان در طول بيماري پاندميك كرونا)

پژوهش حاضر به منظور بررسي تأثير متغيرهاي ساختاري مانند چرخۀ ايزوله شدن، عدم تحرك پذيري و افسردگي اجتماعي بر حسب پايگاه اجتماعي- اقتصادي، سالخوردگان صورت گرفته است. اين مطالعه بر روي سالخوردگان بازنشسته در طول شيوع بيماري كرونا، با هدف تحليل تأثيرات متغيرهاي مذكور در شرايط پاندميك انجام شده است. جامعۀ آماري مربوط به سالخوردگان بازنشسته در شهرستان اهواز طي 5 سال اخير بوده است ، كه تعداد 196 نفر به روش هدفمند گزينش شده اند. داده هاي جمع آوري شده در قالب معادلات ساختاري و با استفاده از نرم افزارهاي pls-smart3 وspss  تجزيه و تحليل شدند. يافته هاي تحقيق نشان داد كه؛ تأثير كل پايگاه اجتماعي – اقتصادي بر متغيرهاي تحرك پذيري جسمي(0.378-)، تحرك پذيري ذهني(0.707-)، افسردگي اجتماعي(0.422) و چرخۀ ايزوله شدن (0.730) است. همچنين اثرات كل متغير چرخۀ ايزوله شدن بر متغيرهاي؛ تحرك پذيري ذهني (0.488-) و افسردگي اجتماعي (0.439) است و تأثيرات كل تحرك پذيري جسمي بر افسردگي اجتماعي به مقدار (0.270- ) بوده است. بنا براين، متغيرتداوم چرخۀ ايزوله شدن، پيش بيني كنندۀ ميزان افسردگي اجتماعي بر وضعيت اجتماعي- اقتصادي سالخوردگان است (ضريب مسير0.302). پايگاه اجتماعي- اقتصادي، بر ميزان تحرك پذيري بر بعد جسماني تأثيرگذار است، ولي اين تأثيرگذاري بر بعد ذهني تأييد نشده است. همچنين؛ بين تداوم چرخۀ ايزوله شدن و افسردگي اجتماعي، متغير تحرك پذيري ذهني نقش واسطه گري دارد (0.265). بنابراين نتايج اين تحقيق مي‌تواند به بهبود كيفيت زندگي سالخوردگان در شرايط بحراني و همچنين به سازمان‌هاي بهداشتي و مراقبتي در برنامه‌ريزي و ارائۀ خدمات بهتر براي اين گروه آسيب‌پذير كمك نمايد.