ارايه كلاس جديدي از روش‌هاي آماري مبتني بر قابليت اعتماد به‌منظور مدل‌سازي و تصميم‌گيري

هدف: در اين مقاله، يك متدولوژي جديد براي مدل‌سازي‌هاي آماري ارايه گرديده است كه برخلاف تمامي مدل‌ها و الگوريتم‌هاي توسعه‌يافته معمول، قابليت اعتماد به نتايج را به‌جاي دقت حاصله به حداكثر مي ‌رساند. بر اين اساس در اين مقاله، يك دسته جديد از رويكردهاي مدل‌سازي آماري با جايگزيني فرآيندهاي معمول با فرآيند پيشنهادي پيشنهاد گرديده است.روش‌شناسي پژوهش: در اين مقاله، روش رگرسيون خطي چندگانه به‌منظور پياده‌سازي متدولوژي پيشنهادي انتخاب شده است. براي ارزيابي جامع عملكرد مدل رگرسيون پيشنهادي، 10 مجموعه داده معيار از ادبيات موضوع مدل‌سازي‌هاي آماري درنظر‌گرفته شده است.يافته‌ها: به‌طو‌ركلي، نتايج حاصله نشان مي‌دهد كه در %65 از مجموعه داده‌هاي بررسي‌شده، مدل پيشنهادي توانايي تعميم بيش‌تري نسبت به رگرسيون خطي چندگانه معمول ايجاد نموده است. مدل رگرسيون پيشنهادي، به‌طور ميانگين توانسته است دقت مدل‌سازي‌ها را به ترتيب به ميزان %5.571 و %6.466 در ميانگين قدرمطلق خطا و ميانگين مربعات خطا نسبت به نسخه كلاسيك خود بهبود بخشد. اين نتايج، به‌وضوح اثر قابل‌توجه اعتماد به نتايج را بر ميزان قابليت تعميم نشان مي‌دهد كه اساسا در فرآيندهاي مدل‌سازي آماري معمول لحاظ نمي‌گردد.اصالت/ارزش‌افزوده علمي: مدل‌سازي‌هاي آماري يكي از مهم‌ترين ابزارهاي موجود به‌منظور شبيه‌سازي سيستم‌هاي تحت مطالعه و مجموعه داده‌هاي دنياي واقعي مي‌ باشد كه اغلب به‌منظور تصميم‌گيري در طيف وسيعي از علوم مورداستفاده قرار مي‌گيرد. چندين رويكرد متفاوت در ادبيات موضوع با ويژگي‌هاي متفاوت براي پوشش مسايل دنيا واقعي با دقت مطلوب توسعه يافته‌اند. با اين‌حال، اين‌گونه از روش‌ها از يك مفهوم و ايده مشابه در فرآيند مدل ‌سازي پيروي مي‌ كنند. اساس عملكردي در تمامي رويكردهاي مدل‌سازي آماري معمول، بر پايه اين فرض استوار بوده كه حداكثر دقت در داده‌هاي آزمايش و غيرقابل‌دسترس از مدل‌هايي با حداقل‌سازي ميزان خطا در داده‌هاي آموزش به‌دست خواهند آمد. اگر‌چه، اين يك رويه منطقي و استاندارد در فضاهاي مدل‌سازي آماري معمول مي‌باشد، اما تنها شيوه منحصربه‌فرد براي دستيابي به حداكثر قابليت تعميم محسوب نمي‌گردد. به‌عبارت‌ديگر، قابليت تعميم مدل به‌طور هم‌زمان وابسته به‌دقت مدل و هم‌چنين سطح قابليت اعتماد به نتايج حاصله مي‌ باشد. در اين مقاله، يك متدولوژي جديد براي مدل‌سازي‌هاي آماري ارايه گرديده است كه برخلاف تمامي مدل‌ها و الگوريتم‌هاي توسعه‌يافته معمول، قابليت اعتماد به نتايج را به‌جاي دقت حاصله به حداكثر مي‌ رساند.