اثر جيره هاي حاوي سطوح مختلف انرژي و پروتئين بر عملكرد تخم گذاري و جوجه درآوري مرغان مادر بومي سپاهان

مطالعه حاضر به‌منظور بررسي اثر جيره‌هاي حاوي سطوح مختلف انرژي و پروتئين بر توان تخم‌گذاري و قدرت جوجه‌درآوري مرغان مادر بومي سپاهان انجام شد. در اين پژوهش سه سطح انرژي قابل سوخت‌وساز (2400، 2550 و2700 كيلوكالري در كيلوگرم) و دو سطح پروتئين خام (14 و 16 درصد) با  پنج تكرار بررسي شد. آزمايش از سن 42 هفتگي شروع و طي سه دوره 28 روزه تا پايان 53 هفتگي ادامه داشت. در طول دوره آزمايش و در سه مرحله تخم‌مرغ‌ها به دستگاه جوجه‌كشي منتقل و راندمان باروري، قدرت جوجه‌درآوري، وزن جوجه يك‌روزه و درصد وزن جوجه به وزن تخم‌مرغ‌هاي قابل جوجه‌كشي اندازه‌گيري شد. در كل دوره آزمايش، ميزان مصرف خوراك، وزن تخم‌مرغ و درصد توليد تخم‌مرغ تحت تأثير تيمارهاي آزمايشي قرار نگرفت. وزن توده‌اي تخم‌مرغ با جيره‌هاي حاوي 2550 كيلوكالري به‌طور معني‌داري بالاتر ازمرغ‌هايي بود كه از جيره‌هاي حاوي 2400 كيلوكالري تغذيه شدند (0/05 P). ضريب تبديل خوراك به تخم‌مرغ نيز با جيره‌هاي حاوي 2550 كيلوكالري پايين‌تر از 2400 كيلوكالري بود (0/05 P). بالاترين ميزان نطفه‌داري و جوجه‌درآوري در تيمارهاي حاوي 2550 كيلوكالري انرژي حاصل شد (0/05 P). با توجه به نتايج حاصل، براي تغذيهمرغ‌هاي مادر بومي سپاهان با سنين 42 تا 53 هفته جيره حاوي 2550 كيلوكالري انرژي قابل سوخت‌وساز و سطح 14 درصد پروتئين خام در دوره تخم‌گذاري مناسب مي‌باشد.