اثر شكل‌هاي مختلف كروم بر تغييرات وزني و آزمون تحمل گلوكز و انسولين ميش‌هاي افشار در دوره انتقال تحت تأثير تنش گرمايي

مطالعه حاضر به‌منظور اثر شكل‌هاي مختلف كروم بر تغييرات وزني و آزمون تحمل گلوكز و انسولين ميش‌هاي افشار در دوره انتقال تحت تأثير تنش گرمايي با استفاده از 40 رأس ميش افشاري آبستن (از 5±42 روز پيش از زايش مورد انتظار) در قالب يك طرح كاملاً تصادفي با چهار تيمار و 10 تكرار بررسي شد. تيمارهاي آزمايشي شامل 1- جيرۀ پايۀ بدون مكمل كروم (شاهد)، 2- جيرۀ پايۀ حاوي سه ميلي‌گرم كروم معدني به‌ازاي هر كيلوگرم مادۀ خشك جيره، 3- جيرۀ پايۀ حاوي سه ميلي‌گرم كروم به شكل كروم-متيونين به‌ازاي هر كيلوگرم ماده خشك و 4- جيره پايه حاوي سه ميلي‌گرم كروم به شكل نانوذرات كروم به‌ازاي هر كيلوگرم مادۀ خشك جيره بودند. نتايج نشان داد اختلاف معني‌داري بين ميش‌هاي دريافت‌كننده شكل‌هاي مختلف مكمل كروم ازنظر تغييرات وزني در شش، چهار و دو هفته قبل از زايش وجود نداشت. ميش‌هاي دريافت‌كننده مكمل كروم تغييرات وزني كم‌تري در زمان، دو، چهار و شش هفته پس از زايش از خود نشان دادند (0.05≥P). هم‌چنين شكل‌هاي مختلف مكمل كروم سبب افزايش امتياز وضعيت بدني ميش‌ها در زمان و شش هفته پس از زايش شد (0.05≥P). ميش‌هاي دريافت‌كننده كروم-متيونين و نانوذرات كروم وضعيت بدني بهتري نسبت به تيمارهاي شاهد و كروم معدني داشتند. نتايج پژوهش نشان داد 60 و 90 دقيقه پس از تزريق درون‌رگي گلوكز، اختلاف معني‌داري بين غلظت گلوكز تيمارها وجود نداشت. پس از 60، 90، 120 و 180 دقيقه پس از تزريق درون‌رگي گلوكز غلظت انسولين ميش‌‌هاي دريافت‌كننده اشكال مختلف كروم نسبت به تيمار شاهد كاهش يافت (0.05≥P). براساس نتايج حاصل استفاده از كروم به‌ويژه به شكل‌هاي كروم-متيونين و نانوذرات كروم در دورۀ انتقال ميش‌ها تحت تأثير تنش گرمايي توصيه مي‌شود.