ارتباط هوش اخلاقي با صلاحيت باليني در دانشجويان پرستار كارآموز در عرصه استان خوزستان-1399

مقدمه: آموزش باليني نقش مهمي در دستيابي دانشجويان پرستاري به صلاحيت باليني ايفا مي كند. هوش اخلاقي از پارامترهاي  مهم محيط باليني در دستيابي به اهداف كارآموزي و كسب صلاحيت باليني است. هوش اخلاقي ابعادي مانند مسئوليت پذيري، تعهد، قبول اشتباهات، اعتماد و همدلي را كه  دركسب صلاحيت باليني براي دانشجويان پرستاري حائز اهميت است مي سنجد. هدف از مطالعه تعيين وضعيت هوش اخلاقي و رابطه ي بين هوش اخلاقي و صلاحيت باليني دانشجويان مي باشد.روش كار: اين مطالعه كاربردي از نوع توصيفي – همبستگي است كه با مشاركت دانشجويان پرستاري در استان خوزستان در سال 1399 انجام شد. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان برآورد شد. پس از حذف تعداد 299 نفر محاسبه شد. روش نمونه گيري، تصادفي-طبقه اي و ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه استاندارد هوش اخلاقي و پرسشنامه صلاحيت باليني پرستاري در دوره بالين مي باشد. داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: نتايج  نشان داد دانشجويان در ابعاد درستكاري، مسئوليت پذيري، بخشش و دلسوزي وضعيت متوسط دارند. همچنين بين هوش اخلاقي و  صلاحيت باليني رابطه ي مثبت و معني دار وجود دارد (r=0/602, P 0/602). تمام ابعاد هوش اخلاقي، رابطه مثبت و معني دار با صلاحيت باليني داشت (0/001 P).نتيجه گيري: نظر به اكتسابي بودن هوش اخلاقي و ارتباط مستقيم آن با صلاحيت باليني توصيه مي شود از آموزش هايي تخصصي جهت رشد هوش اخلاقي دانشجو به منظور افزايش صلاحيت باليني آنان و ارتقاء سطح علمي دانشگاه بهره برد.