رديابي چشمه متحرك مبتني بر سيستم بينايي ماشين: بهبود تشخيص با بهره‌گيري از همبستگي داده‌ها

ادغام داده‌ها بين حسگرهاي مختلف مي‌تواند موجب استخراج اطلاعات با دقت و با كيفيت بالاتر گردد و بهبود تشخيص تهديدهاي هسته‌اي را به همراه داشته باشد. در اين تحقيق، رديابي چشمه متحرك با استفاده از تلفيق داده هاي سيستم آشكارساز پرتوي و دوربين نظارتي مورد مطالعه قرار گرفت است. بدين منظور الگوريتمي جهت تلفيق و ايجاد همبستگي بين تصاوير دريافتي توسط دوربين و شمارش آشكارساز طراحي شده است تا مسير حركت جسمي كه بيش ترين همبستگي را با اطلاعات شمارش ثبت شده پرتوي توسط سيستم آشكارسازي را دارد به عنوان چشمه متحرك انتخاب نمايد. جهت انجام اين آزمايش از سه ربات متحرك استفاده شده است كه بر روي يكي از اين ربات ها چشمه پرتوزا به عنوان عامل آلوده به ماده راديواكتيو قرار گرفته است. با استخراج مسير حركت ربات ها با كمك تصاوير دوربين و تلفيق آن با اطلاعات شمارش ثبت شده در آشكارساز، الگوريتم مورد نظر توانست در مدت زمان كوتاهي ربات حامل چشمه راديواكتيو را شناسايي كند. در اين تحقيق سرعت تشخيص چشمه متحرك و صحت تشخيص در زمان‌هاي متفاوت مورد مطالعه قرار گرفت. با افزايش زمان داده‌برداري از 5 ثانيه به 125 ثانيه درصد موفقيت الگوريتم در موقعيت‌يابي چشمه راديواكتيو متحرك از 42.7 درصد به 98.3 درصد افزايش يافت. نتايج اين تحقيق نشان داد كه با تجهيز دوربين هاي شهري با آشكارسازهاي هسته اي مي توان شبكه‌اي سنسوري ايجاد نمود كه يك منطقه و يا شهر را بي‌وقفه پايش و كنترل نمود.