اندازه‌گيري ايمپديمتري اورانيل بر مبناي الكترود اصلاح شده با نانوكامپوزيت مغناطيسي هيدروكسي ‌‌آپاتيت

در كار حاضر اندازه‌گيري ايمپديمتري يون اورانيل (+22UO) با استفاده از الكترود خمير كربن مغناطيسي (MCPE) اصلاح شده با نانو ذرات مغناطيسي هيدروكسي آپاتيت (MNP/HAP) براي نخستين بار گزارش شده است. در اين كار ابتدا نانوذرات مغناطيسي (MNP) سنتز شدند و سپس به روش هم‌رسوبي نانوذرات هيدروكسي آپاتيت (HAP) روي آن قرار داده شدند. در ادامه سطح الكترود MCPE با MNP/HAP اصلاح شد و الكترود اصلاح شده (MCPE/MNP/HAP) به منظور جمع‌آوري يون‌هاي +22UO از محلول آبي به كار گرفته شد. اصلاح الكترود و برهم‌ كنش آن با +22UO به روش‌هاي ولتامتري چرخه‌اي (CV) و مقاومت ظاهري الكتروشيميايي (EIS) در حضور دو ردياب -4/-3]6[Fe(CN) و Q2PBQ/H پي‌گيري شد. تغييرات مقاومت ظاهري الكتروشيمايي الكترود (ايمپدانس) نسبت به غلظت +22UO در حضور ردياب‌هاي الكتروشيمايي به عنوان سيگنال تجزيه‌اي انتخاب شد. بهترين پاسخ‌هاي ايمپديمتري براي الكترود اصلاح شده با 100 ميكروگرم از MNP/HAP، بعد از پيش تغليظ به مدت 30 دقيقه‌ در محلول +22UO با 7 PH و بعد از پيش تغليظ به مدت 35 دقيقه‌ در محلول +22UO با 6 PH، به ترتيب براي ردياب‌هاي -4/-3]6[Fe(CN) و Q2PBQ/H به دست آمد. كارايي روش ايمپديمتري در اندازه‌گيري اورانيل با استفاده از اين الكترود با رسم منحني كاليبراسيون در محدوده غلظت 10-10×1 تا 4-10×4 مولار +22UO براي هر دو ردياب در محلول آبي نشان داده شد. حد تشخيصي برابر با 11‑10×7.58 و 11‑10×9.12 مولار +22UO و انحراف استانداري براي غلظت 7-10×1 مولار +22UO، با 5 بار تكرار، برابر با 0.82‌% و 1.05‌% به ترتيب براي ردياب‌هاي -4/-3]6[Fe(CN) و Q2PBQ/H به روش ايمپديمتري به دست آمد.