شيوه‌هاي انگيزشي رفتار اجتماع گرايانه در منابع اسلامي

هدف از اين پژوهش، دستيابي به شيوه‌هاي انگيزشي رفتار اجتماع‌گرايانه در منابع اسلامي است. پژوهش حاضر از نوع كيفي با رويكرد استقرايي به روش تحليل مضمون بود. جامعۀ پژوهشي شامل كليۀ منابع ديني اعم از قرآن كريم و منابع روايي شيعه است و نمونه شامل گزاره‌هاي مشتمل بر شبكۀ مفاهيم مرتبط با رفتار اجتماع‌گرايانه است كه از شيوۀ نمونه‌گيري هدفمند به دست آمده است. همچنين اطلاعات و داده‌ها از طريق مطالعه و فيش‌برداري از كتب، مقالات و نيز استفاده از كتابخانه‌هاي الكترونيك جمع‌آوري و طبقه‌بندي شده است. براي اطمينان‌پذيري پژوهش، از قرآن و منابع متعدد روايي براي جمع‌آوري داده‌ها استفاده شده است، مقايسه‌هاي مكرر مضامين به دست آمده با يكديگر و تطبيق آنها با داده‌ها و بهره‌مندي از نظرات 5 كارشناس اسلامي و روان‌شناسي در گام‌هاي تحليل داده‌ها استفاده شده است. داده‌هاي حاصل از منابع اسلامي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت؛ در نهايت 57 كد اوليه، 6 مضمون و 16 زير مضمون به دست آمد. نتايج پژوهش حاضر نمايانگر اين است كه در منابع اسلامي براي ترغيب افراد به رفتار اجتماع‌گرايانه از چهار شيوۀ شناختي شامل توجه دادن به آثار رفتار اجتماع‌گرايانه، باور به پيش‌فرض‌هاي انساني، تحريفات شناختي و رفع آنها و ارزش‌گذاري، شيوۀ عاطفي شامل وعدۀ الهي و شيوۀ رفتاري شامل الگودهي بهره برد كه عمدۀ تمركز روي شيوه‌هاي شناختي است چرا كه بيشترين مضمون را به خود اختصاص داده است.