تاثير و ماندگاري 6 هفته تمرينات ثبات مركزي بر تعادل و عملكرد كمري- لگني زنان داراي ضعف عضلات ناحيه ‏مركزي

هدف:ثبات ناحيه مركزي پيش نيازي مهم براي انجام مهارت هاي ورزشي و فعاليت هاي روزمره مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله و تعادل است. بنابراين هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير و ماندگاري 6 هفته تمرينات ثبات مركزي بر تعادل و عملكرد كمري- لگني زنان داراي ضعف عضلات ناحيه مركزي بود. روش بررسي:مطالعه حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري بود. تعداد ۳۰ زن فعال شهرستان مهاباد به صورت هدفمند و در دسترس از بين جامعه آماري انتخاب شده و به صورت تصادفي به دو گروه ۱۵ نفري كنترل و تجربي تقسيم شدند. براي ارزيابي تعادل ايستا، تعادل پويا، عملكرد كمري-لگني و استقامت عضلات تنه به ترتيب از آزمون هاي لك لك (Stork)، تعادل واي ( Y Balance; Y)، پايين آمدن از پله رو به جلو  (Forward Step-Down; FSD)و مك گيل (McGill) استفاده شد. پس از انجام پيش آزمون، گروه تجربي تمرينات را به مدت ۶ هفته و سه جلسه در هفته اجرا كردند و گروه كنترل فعاليت هاي روزانه خود را ادامه دادند. سپس هر دو گروه در پس آزمون شركت كردند و يك ماه بعد از تمرينات، از متغيرهاي پژوهش پيگيري به عمل آمد. براي مقايسه داده ها از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر در سطح معني داري 0/05 استفاده شد. يافته ها:نتايج در گروه تمريني نشان داد كه تمرينات ثبات مركزي بر متغيرهاي تعادل ايستا (0/001=p؛ 1/31=λ)، تعادل پويا (0/001=p؛ 1/08=λ)، عملكرد كمري-لگني (0/001=p؛ 1/57=λ) و استقامت تنه (0/001=p؛ 4/77=λ) تاثير معني‌داري داشت. اما اثرات تمرين پس از يك ماه بي تمريني تنها در متغير عملكرد كمري-لگني ماندگار بود (0/73=p؛ 0/35=λ). همچنين نتايج آزمون تعقيبي بونفروني در پس آزمون نشان داد كه بين دو گروه در تمام متغيرهاي بررسي شده تفاوت معني داري وجود دارد و گروه تجربي عملكرد بهتري داشته است (0/05 p). در مرحله پيگيري بين دو گروه تنها در متغيرهاي عملكرد كمري-لگني (0/001=p) و استقامت تنه (0/001=p) تفاوت وجود داشت.نتيجه گيري:با توجه به نتايج حاصل از مطالعه،  تمرينات ثبات مركزي باعث بهبود تعادل ايستا و پويا، عملكرد كمري-لگني و استقامت تنه زنان ميانسال شد. بنابراين به مربيان و درمانگران توصيه مي شود از تمرينات ثبات مركزي به عنوان پروتكل تمريني موثر در برنامه هاي خود استفاده كنند.