استفاده از سطح سه ارزش منصفانه در گزارشگري مالي ايران: چالش‌ها و راهكارها

اجراي استاندارد حسابداري شماره 42 ايران، اندازه گيري ارزش منصفانه، كه منطبق با استاندارد بين‌المللي گزارشگري مالي (ابگم) شماره 13است، از ابتداي سال 1400 الزامي گرديد. در استاندارد مذكور اندازه گيري ارزش منصفانه در سه سطح صورت مي پذيرد كه اندازه‌گيري سطح سه نسبت به دو سطح ديگر با چالش بيشتري مواجه است. پژوهش حاضر به بررسي چالش ها و راهكارهاي پياده‌سازي سطح سه ارزش منصفانه در گزارشگري مالي ايران مي پردازد. جامعه آماري اين پژوهش پيمايشي شامل كارشناسان رسمي دادگستري، مديران و كارشناسان شركت هاي تأمين سرمايه، سبدگردان و مشاور سرمايه گذاري، اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه ها، تهيه كنندگان صورت هاي مالي، سرمايه گذاران، تحليل گران مالي، حسابرسان و متخصصان نهاد هاي ناظر بازار سرمايه هستند. براي جمع آوري داده‌ها از ابزار پرسشنامه ساخته پژوهشگران استفاده گرديد كه به‌صورت هدفمند بين اعضاي نمونه توزيع شد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد مهم‌ترين چالش مربوط به پياده‌سازي استاندارد بين المللي گزارشگري مالي (ابگم)  شماره 13 از ديدگاه پاسخ دهندگان دشواري تشخيص واحد حساب براي سطح سه نسبت به سطح يك و دو، وجود تخمين و برآورد در سطح سه ارزش منصفانه و تشريح اطلاعات كمي درباره داده‌هاي ورودي بااهميت غيرقابل مشاهده مورداستفاده در افشائيات گزارشگري مربوط به اندازه‌گيري سطح سه ارزش منصفانه مي باشند. همچنين بهترين راهكار به‌منظور بهبود استفاده از سطح سه ارزش منصفانه در گزارشگري مالي ارائه آموزش هاي فني و تكنيكي به حسابداران و حسابرسان شناسايي گرديد.