رابطه سياست پولي با شكاف توليد، انحراف تورم و شكاف در بازار ارز در ايران با رويكرد قاعده تيلور

مدل‌ سازي سياست پولي يكي از حوزه‌هاي مهم در اقتصاد كلان به شمار مي‌رود كه پس از مطالعه پيشگام تيلور (1993) در چارچوب تابع واكنش بانك مركزي گسترش يافته است. اقتصاددانان با به كارگيري رهيافت‌هاي نوين اقتصادسنجي مي‌كوشند تا با ارزيابي سياست پولي و ارتباط آن با ثبات در اقتصادكلان مناقشه‌هاي موجود در ادبيات موضوع را پاسخ داده و دلالت‌هاي جديدي ارائه نمايند. در اين راستا، پژوهش حاضر براي بررسي ارتباط ميان سياست پولي با شكاف توليد، انحراف تورم و شكاف در بازار ارز در اقتصاد ايران، از تبديل موجك پيوسته و ابزارهاي آن استفاده كرده است. نتايج نشان دهنده آن است كه در دوره 1368-1401 بانك مركزي صرفاً در كوتاه‌مدت (كم‌تر از يك سال) شكاف توليد را در تابع هدف خود قرار مي‌دهد و يا طور صلاح‌ديدي بر آن اثر مي‌گذارد. اين مهم براي انحراف تورم از روند بلندمدت آن در كوتاه‌مدت و ميان‌مدت (1-4 سال) صادق است. به دليل درهم‌تنيدگي سياست پولي و بازار ارز  كه ريشه در عدم استقلال بانك مركزي، تمايل به سركوب نرخ ارز و سرايت ناترازي‌هاي به پايه پولي دارد، ارتباط ميان سياست پولي و شكاف در بازار ارز ناپايدار گزارش مي‌شود. اطلاعات و تحليل‌هاي ارائه شده در حوزه زمان – فركانس با در نظر گرفتن تحولات اقتصاد ايران مي‌تواند براي علاقه‌مندان اين زمينه مفيد باشد.