كاركرد وجهي فعل ماضي در فارسي ميانه

در زبان فارسي ميانۀ كتابي، ابزارهاي مختلفي براي بازنمايي مفاهيم وجهي به‌كار رفته‌است. فعل ماضي يا همان صفت فعلي گذشته كه نمود تام را نشان مي‌‌داده، در برخي جملات براي دلالت بر امري به‌كار رفته‌است كه در آينده اتفاق مي‌‌افتد، اما وقوع آن از نظر گوينده كامل است. در چنين بافت‌هايي، فعل ماضي بر مفهوم وجهي قطعيت دلالت كرده‌است. در اين مقاله، نمونه‌‌هايي از ساخت‌‌هاي شرطي نقل شده كه در آنها فعل ماضي در بند جواب شرط، براي دلالت بر مفهوم قطعيت به‌كار رفته‌است. در برخي ديگر از ساخت‌‌هاي شرطي نيز، فعل ماضي همراه با فعل كمكي bawēd، اين مفهوم وجهي را بازنمايي كرده‌است. در جملات مقايسه‌‌اي، فعل ماضي تمنايي در بند پيرو به‌كار رفته و بر ترديد و گمان كمتر و قطعيت بيشتر دلالت داشته‌است.