اثر روش‌هاي مختلف نگهداري آغوز بر عملكرد و فراسنجه‌هاي خوني گوساله‌هاي نر نژاد سيمنتال

اين پژوهش به منظور بررسي آثار روش‌هاي مختلف نگهداري آغوز روي عملكرد، قابليت هضم ماده خشك و فراسنجه هاي خوني گوساله هاي نژاد سيمنتال انجام شد. تعداد 32 راس گوساله نر نژاد سيمنتال با ميانگين وزن 3.2 ± 39.5 در قالب طرح كاملاً تصادفي براي مدت 60 روز و در چهار گروه هشت راسي تقسيم شدند و هر گروه به صورت تصادفي به يكي از تيمارهاي آزمايشي شامل: 1- تغذيه با آغور تازه دوشيده شده از مادر، 2- تغذيه با آغوز تخمير شده بدون هيچ گونه افزودني، 3- تغذيه با آغوز تخمير شده با ماست كم چرب و 4- تغذيه با آغوز منجمد كه قبل از مصرف تا دماي 37 درجه سلسيوس گرم شد، اختصاص يافتند. نمونه برداري خون در روز صفر، يك و 30 از شروع طرح انجام گرفت. توزين در روز صفر، 30 و 60 و نمونه برداري جهت قابليت هضم در روزهاي 27 تا30 انجام شد. نتايج آزمايشات و بررسي‌ها نشان داد كه  مصرف آغوز با روش‌هاي مختلف نگهداري اثر معني‌داري بر افزايش وزن گوساله‌ها نداشت (0.05 P). همچنين، تفاوت معني‌داري در مصرف خوراك و قابليت هضم در بين گروه‌هاي آزمايشي مشاهده نشد. غلظت گلوگز، تري‌گليسريد، پروتئين تام و همچنين، تعداد انواع گلبول هاي سفيد خون تحت تأثير تيمارها قرار نگرفتند. بين تيمارهاي آزمايشي از نظر شاخص‌هاي بدني شامل دور سينه، طول بدن، عرض لگن، فاصله دو چشم و دور مچ دست تفاوت معني داري وجود نداشت. نتايج اين طرح نشان داد در صورت عدم دسترسي به آغوز تازه، هر كدام از روش‌هاي نگهداري مي‌توانند جايگزين مناسبي براي گوساله تازه متولد باشند.