واكاوي مفهوم ‌شناسي نفي «جُناح» در قرآن و حديث

نفي «جُناح» تعبيري است كه در برخي از خطابات شرعي براي بيان جواز استفاده شده است. اگر چه در غالب مطالعات و بررسي‌هاي فقهي، با اتكا به قرائن به تبيين مفاد اين تعبير پرداخته شده، اما تعلق اين تعبير به برخي واجبات، موجب پيدايش پندارِ بدوي اختصاص آن به بيان وجوب شده است. دامنۀ كاربرد اين تعبير در آيات و روايات، شيوه‌ي تعامل اجتهادي فقهاي اماميه با اين تعبير، واكاوي مفهومي اين ماده‌ي لغوي و شناخت مفاد آن در خطابات شرعي، مسائلي است كه در اين پژوهش بررسي و پردازش شده است. به نظر مي‌رسد بيان شارع در قالب‌هاي نفي «جُناح»، نفي «بأس» و أمر عقيب حظر، با تفاوت در گسترۀ كاربردي اين تعابير، شباهت‌هايي به هم‌ديگر دارند و جملگي آن‌ها در بيان إباحه و جواز تكليفي و عدم افادۀ امري وراي آن با هم مشترك‌اند. اين پژوهش به شيوۀ توصيفي ـ تحليلي به معناشناسي نفي «جناح» و كاربست آن در قرآن كريم، سنت و فقه پرداخته است و مسائلي را در اين باره مورد تحليل قرارداده است و در صددپاسخ به سؤال­هاي ذيل است: نفي جناح در قرآن و حديث  بر چه دلالت دارد؟ مفاد وكاربست آن در خطابات شرعي چيست؟ و چه تفاوت هايي با تعابير هم سو دارد؟