بررسي تهديد سيل بر فرآيند آب رساني در كلان شهر رشت

موضوع آمادگي و امنيت در برابر حوادث غيرمترقبه در جهان كنوني به قدري اهميت دارد كه كشورهاي توسعه يافته بخش مهمي از برنامه ريزي جامع و ملي خود را به آن اختصاص مي دهند رشد جمعيت، تقاضاي آب كشاورزي و تغييرات آب و هوايي، احتمال كمبود تأمين آب را افزايش مي دهد سيل يكي از متداولترين بلاياي طبيعي است كه اثرات و خسارات قابل توجهي را در آبرساني به همراه دارد. بررسي زنجيره تأمين آب اقدامي ضروري است و تأخير در آن باعث آسيب پذيري آن در برابر بحران هاي طبيعي مي شود. هدف تحقيق بررسي تهديد سيل بر فرآيند آبرساني است. روش پژوهش از جهت هدف از نوع كاربردي بوده و از رويكرد تلفيقي (كيفي و كمي) براي رسيدن به اين هدف استفاده كرده است. در فاز كيفي به بررسي ادبيات نظري، سوالات مصاحبه با خبرگان و كارشناسان پرداخته شد. روش نمونه گيري هدفمند بوده و 14 نفر از اساتيد مديريت محيط زيست و كارشناسان حوزه آب انتخاب شدند. در فاز كمي، روش نمونه گيري غيراحتمالي در دسترس استفاده شد و 230 نفر از كاركنان و نيروهاي شركت آب و فاضلاب استان گيلان به سوالات پرسشنامه پاسخ دادند. در روش كيفي با نرم افزار MAXQDA 2020 و در روش كمي با رويكرد مدل سازي ساختاري و روش حداقل مربعات جزئي به تحليل داده ها پرداخته شد. نتايج نشان داد كه رابطه بين متغيرهاي پنهان (بهسازي ، جلوگيري از ساخت بي‌رويه، كنترل و ارزيابي اوليه ، فراهم نمودن تاسيسات رزور و امكانات مقابله‌اي) بر تهديد سيل مثبت و معنادار بوده است. هم چنين رابطه مثبت و معناداري ميان تمامي راهكارها و تهديد سيل وجود دارد. جلوگيري از ساخت بي‌رويه، فراهم نمودن تاسيسات رزور، بهسازي، امكانات مقابله‌اي و كنترل و ارزيابي اوليه به ترتيب بيشترين تاثير را بر كاهش يا جلوگيري از تهديد سيل در فرآيند آب رساني به كلان شهر رشت دارد.