ارتباط نظري و تجربي بين نابرابري جنسيتي و هنجارهاي اجتماعي (يك مطالعه تطبيقي - كمّي در كشورهاي در حال‌ توسعه، 2019-1980)

هدف: بين نابرابري‌هاي جنسيتي (به ‌عنوان يكي از اَشكال نابرابري‌هاي بيروني) و هنجارهاي اجتماعي، نوعي رابطۀ علّي دوجانبه وجود دارد كه هريك مي‌توانند بنا به ويژگي‌ها و مكانيسم‌هاي زير بنايي خود موجب تحديد يا تقويت آثار مخرب يكديگر شوند. بر همين اساس نويسنده پس از شناسايي مكانيسم‌هاي رابطۀ متقابل بين هنجارهاي اجتماعي و نابرابري‌هاي جنسيتي، در پي انطباق تجربي آن‌ها با يافته‌هاي پژوهش برآمد. روش: در پژوهش حاضر بر اساس روش تطبيقي- طولي، از داده‌هاي ثانويه براي 100 كشور در حال توسعۀ جهان از سال 1980 تا 2019 استفاده شد. زمان پژوهش به دو گام زماني مجزا تقسيم گرديد: (1999-1980 ) و( 2019-2000). تحليل داده‌ها با استفاده از روش رگرسيون چند متغيره انجام شد. يافته ها: نتايج نشان مي‌دهند كه نابرابري جنسيتي چه به‌طور مستقيم و چه به‌طور غير مستقيم (از طريق تأثير بر خشونت انتشاري) بر پايبندي افراد به پيروي و اجراي هنجارهاي اجتماعي، اثر كاهنده‌اي دارد؛ از سوي ديگر نيز هنجارهاي اجتماعي اين اثر كاهنده را به‌طور مستقيم بر نابرابري جنسيتي مي‌گذارند؛ در عين‌حالي‌كه در  ايدئولوژي «استبداد شايستگي» و طبيعي جلوه دادن نابرابري بين زنان و مردان [طي نوعي سوگيري خاص‌گرايانه]، به توجيه و مشروعيت‌بخشي هرچه بيش‌تر نابرابري جنسيتي كمك مي‌كنند. با اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه هنجارهاي اجتماعي و نابرابري‌هاي اجتماعي، اثري دوگانه بر يكديگر دارند و اين بستگي به شرايط و ويژگي‌هاي بنيادي آن‌ها و شدت‌شان در جامعه دارد.