تأثير باكتري Bacillus cereus و سلنيوم بر برخي خصوصيات مورفوفيزيولوژيك و محتواي يوني گونه بياباني جفنه (.Salsola arbuscula Pall) تحت تنش سرب

در سال‌هاي اخير به‌علت توسعه عمليات معدن‌كاوي، انواع عناصر سنگين به عرصه‌هاي طبيعي وارد شده است. به دليل پايداري طولاني مدت عناصر سنگين در خاك و جهت جلوگيري از ورود آنها به زنجيره غذايي، ضرورت دارد تا با روش‌هاي دوستدار محيط‌زيست مانند گياه‌پالايي، نسبت به حذف آنها از خاك اقدام گردد. اين پژوهش با هدف ارزيابي تأثير باكتري محرك رشد گياه (Bacillus  cereus) و سلنيوم، بر توان گياه‌پالايي گونه جفنه (Salsola arbuscula  Pall.) در خاك آلوده به سرب انجام شد. آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كامل تصادفي در سه تكرار انجام گرفت. فاكتورهاي مورد بررسي شامل غلظت سرب با سه سطح (شاهد، 100 و 200 ميلي‌گرم بر كيلوگرم خاك)، باكتري محرك رشد گياه و سلنيوم (شاهد و غلظت 6 ميكرومول) در نظر گرفته شد. نتايج نشان داد كه افزايش سرب باعث كاهش معني‌دار مقدار جذب عناصر غذايي، مقدار كلروفيل و وزن خشك گياه و افزايش معني‌دار پرولين و آنتوسيانين و انباشت سرب در ريشه جفنه شد. كاربرد همزمان سلنيوم و Bacillus  cereus باعث افزايش معني‌دار 40 درصدي سرب ريشه، 29 درصدي وزن خشك گياه، 36 درصدي كلروفيل و افزايش 17، 18 و 27 درصدي پتاسيم، منيزيم و آهن شد. كاربرد همزمان سلنيوم و Bacillus  cereus باعث كاهش معني‌دار 30 درصدي آنتوسيانين و 20 درصدي پرولين شد. با توجه به انباشت سرب در ريشه گياه جفنه، نتيجه‌گيري شد كه اين گياه مي‌تواند براي فرآيند تثبيت گياهي در خاك‌هاي آلوده به سرب مناسب باشد و باكتري Bacillus cereus و سلنيوم با بهبود شرايط بيوشيميايي گياه، توانايي گياه‌پالايي آن را به سرب افزايش دادند.