پيش‌بيني اثر تغيير اقليم بر پراكنش گونۀ بلوط ايراني (.Quercus brantii Lindl) در جنگل‌هاي زاگرس، استان فارس

مقدمه: تغيير اقليم مي‌تواند پراكنش طبيعي گونه‌ها را تغيير دهد و سبب از بين رفتن تنوع زيستي در اكوسيستم‌هاي جنگلي شود. اين تحقيق با هدف بررسي پيامدهاي تغييرات اقليمي بر پراكنش جغرافيايي گونۀ بلوط ايراني به‌منظور مديريت حفاظت از اين گونه و انتخاب منطقۀ مطلوب براي معرفي گونه صورت گرفت.مواد و روش ها: در اين پژوهش پراكنش گونۀ بلوط ايراني در سه دورۀ حال حاضر، سال‌هاي 2050 و 2070 و تحت دو سناريوي RCP2.6 و RCP8.5 مدل گردش عمومي HadGEM2-ES با استفاده از مدل مكسنت (Maxent) و متغيرهاي اقليمي و توپوگرافي استان فارس بررسي شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه مساحت كل مناطق بالقوه مطلوب براي بلوط ايراني در حال حاضر 7.8 درصد (9794.5 كيلومتر مربع) از كل مساحت استان است كه تحت سناريوي RCP2.6 در 2050 به 6.6 درصد كاهش و در 2070 به 13.3 افزايش مي‌يابد. همچنين مقدار كل منطقۀ مطلوب تحت سناريو RCP8.5 به 8.1 درصد در سال 2050 و 10.2 درصد در سال 2070 افزايش مي‌يابد. مناطق با مطلوبيت متوسط، زياد و بسيار زياد به‌ترتيب از 1.8، 1.5 و 1.7 درصد در حال حاضر طبق سناريو RCP2.6 در 2050 به 1.1، 0.6 و 0.3 درصد كاهش و مجدداً در 2070 به 2.9، 1.6 و 1.2 درصد افزايش پيدا مي‌كند و براساس سناريو RCP8.5 در 2050 به 1.6، 0.6 و 0.3 درصد كاهش و در 2070 به مقادير 2.5، 0.9 و 0.2 درصد تغيير مي‌يابد.نتيجه گيري: اين تحقيق آشكار مي‌كند كه پتانسيل پراكنش بلوط ايراني براساس هر دو سناريو اقليمي تحت تأثير تغيير اقليم قرار مي‌گيرد. همچنين مدل Maxent توانايي زيادي در پيش‌بيني پراكنش گونه‌ها نشان داد.