مديريت زمان در پروژه‌هايي با قرارداد PC و EPC براي كاهش تاخيرها (مطالعه موردي: پروژه‌هاي گازرساني استان كهگيلويه و بويراحمد)

عامل زمان داراي اهميت بالايي در موفقيت يك پروژه است. افزايش زمان در پروژها مي تواند ريسك انجام پروژه را بالا برده و كاهش زمان باعث صرفجويي دز زمان و هزينه ها مي شود. دارد. در پروژه‌هاي صنعت نفت و گاز به نسبت هدفها انحرافاتي وجود دارد كه مي تواند بيشتر ناشي از رعايت نكردن حدود زماني و هزينه‌اي پروژه‌ها باشد. اين تحقيق با بررسي كتابخانه‌اي و پژوهشهاي ميداني به بررسي مديريت زمان در پروژه‌هايي با قرارداد pc و EPC گازرساني استان كهگيلويه و بويراحمد پرداخته است كه با ارزيابي تحقيقات پيشين و استفاده از تجارب خبرگان و پيمانكاران پروژه‌هاي شركت گاز، با طرح دو پرسشنامه و پاسخ گيري آنها، اقدام به شناسايي، طبقه بندي، تحليل و تعيين ميزان اهميت ريسك و اولويت بندي با استفاده از برنامه spss نمود و با استفاده از آزمون كولوموكروف اسمرينوف نرمال بودن داده هاي بدست آمده را به اثبات رساند. و پيشنهادهايي براي جلوگيري از تأخيرات زماني ناشي از مديريت زمان در قراردادهاي PC و EPC ارائه شد. نتايج نشان داد كاهش زمان انجام پروژه‌ها ممكن است در برخي از آنها با صرف هزينه بيشتر همراه باشد، اما منافع و موفقيتهاي زيادي براي پيمانكاران و صاحب كار دارد. و باعٍث صرف سرمايه‌هاي راكد براي ايجاد پروژه زودبازده مي‌شود.