شناسايي و اولويت بندي موانع اجراي اعتبارسنجي برنامه هاي درسي در آموزش و پرورش

يكي از مشكلات نظام آموزش و پرورش كشور، عدم توجه كافي گروههاي آموزشي به اعتبارسنجي برنامه هاي درسي خود است. از اين رو در پژوهش حاضر شناسايي و اولويت بندي موانع اجراي اعتبارسنجي برنامه هاي درسي در آموزش و پرورش در دستور كار قرار گرفت. پژوهش حاضر بر اساس هدف و سبك گردآوري داده توصيفي، از نظر نوع كاربردي و از نظر روش آميخته (كمي- كيفي) است (در مرحله كيفي پژوهش روش دلفي و در مرحله كمي روش توصيفي – پيمايشي استفاده شده است). ابزار اندازه گيري در هر دو مرحله پرسشنامه محقق ساخته بود كه روايي آن طبق نظر متخصصان تأييد و پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ 0/94 مورد تأييد قرار گرفته است. در اين پژوهش جامعه آماري را همه مديران و معلمان شاغل در مدارس شهر تهران در سال 99-1398 تشكيل داده و نمونه آماري در بخش كيفي به صورت در دسترس به حجم 30 نفر و در بخش كمي به روش تصادفي چندمرحله اي به حجم 350 نفر انتخاب شده است. به منظور پاسخ به سؤالات پژوهش، از روشهاي آماري توصيفي و استنباطي چون آزمون خي دو استفاده شده است. نتايج پژوهش چنين نشان داد كه از ديدگاه مديران و معلمان مدارس، پنج مانع اصلي در اجراي اعتبارسنجي برنامه هاي درسي در آموزش و پرورش كشور به ترتيب عبارت اند از: موانع دروني نرم افزاري(با 5 مانع فرعي)، موانع بيروني(با 7 مانع فرعي)، موانع مرتبط با ترويج نتايج اعتبارسنجي(با 2 مانع فرعي)، موانع بين المللي اعتبارسنجي برنامه درسي(با 2 مانع فرعي) و موانع دروني سخت افزاري(با 2 مانع فرعي).