اثر مدت زمان نگهداري مذاب و فشار خلأ حين ذوب بر عمر خستگي دمابالاي سوپرآلياژ پايه نيكل Hastelloy X

هدف از اين پژوهش، كاهش عناصر مضر و بهبود خواص خستگي آلياژ از طريق كنترل ميزان خلأ و زمان نگهداري مذاب در كوره است. در اين پژوهش مقدار خلأ 0.1 و 0.001 ميلي‌بار در كوره القايي تحت خلأ اعمال شد و مذاب در زمان‌هاي 3 و 30 دقيقه در بوته نگه داشته شد. نتايج نشان داد با افزايش خلأ از 0.1 به 0.001 ميلي بار، اندازه دانه در نمونه‌هاي با زمان نگه‌داري 3 دقيقه، به ترتيب از 44 به 66 ميكرومتر و در زمان نگهداري 30 دقيقه نيز از 71 به 78 ميكرومتر افزايش يافت و رشد دانه اتفاق افتاده است. در زمان 30 دقيقه، با افزايش ميزان خلأ، رشد دانه‌ي چنداني اتفاق نيفتاده و اندازه دانه تقريباً ثابت مانده است. با افزايش خلأ ميزان كاربيدها در نمونه نگهداري شده به مدت 3 دقيقه، از 6.9 درصد به 8.05 درصد كاهش يافت. همچنين با گذشت زمان از 3 به 30 دقيقه، كسر حجمي رسوبات كاربيدي كاهش يافته است. نمونه‌ها تحت آزمايش خستگي كم چرخه‌ي كرنش كنترل (دامنه‌ي كرنش ثابت 0/6 درصد) و دماي 750 درجه سانتي‌گراد قرار گرفتند. در زمان نگهداري 3 دقيقه با كاهش خلأ اعمالي از 0.1 به  0.001 ميلي‌بار، ميزان چرخه‌هاي قابل‌تحمل در نمونه قبل از شكست در حدود 26 درصد افزايش يافت. همچنين در زمان 30 دقيقه، با افزايش ميزان خلأ، تعداد چرخه‌هاي خستگي در حدود 15 درصد ارتقا يافته است. براي حالتي كه ميزان خلأ اعمالي به كوره القايي تحت خلأ ثابت باشد با كاهش يافتن زمان نگهداري مذاب در بوته، تعداد چرخه‌هاي مفيد خستگي افزايش پيدا مي‌كند.