بررسي فقهي و حقوقي انحلال قرارداد در اثر پاندمي

در خصوص تأثير عامل خارجي بر سرنوشت قرارداد بسته به ويژگي هاي آن و نوع قرارداد، ديدگاه هاي مختلفي وجود دارد. عده اي آن را از باب تعذر تلقي كرده و قائل به بطلان قرارداد هستند و گروهي نيز از باب قهري بودن جهت جلوگيري از ورود ضرر، انفساخ را طريق انحلال عقد مطرح كرده اند. برخي نيز با ابتناي بر جمع ميان لزوم جلوگيري از ضرر و حفظ اصل لزوم، حق فسخ را كارآمد مي دانند. برخي نيز متعهد را مكلف به پرداخت قيمت روز عدم ايفاي تعهد مي دانند. با توجه بـه اينكه پاندمي به مفهوم همه گيري ناشي از بيماري هاي مسري داراي خصلت هاي پيشامدبودن، غيرقابل پيش بيني بودن و غيرقابل اجتناب بودن، ايفاي تعهدات قراردادي را كلاً يا بعضاً به صورت موقت نه هميشگي غير ممكن مي سازد، اختيار حق فسخ قرارداد از جانب متعهدله متقن به نظر مي رسد. پاندمي مترادف واژه جائحه به معناي آفت و بلاي سماوي است كه در نتيجه آن، هدف و غرض قرارداد غير ممكن مي شود. در اين نوشتار تلاش شده است تا با مطالعه توصيفي- تحليلي از طريق گردآوري اطلاعات به شيوه كتابخانه اي و با استفاده از رهيافت تطبيقي، ضمن مفهوم شناسي پاندمي، مباحث مرتبط به آن از حيث تأثير آن بر انحلال قرارداد از منظر فقهي و حقوقي بررسي شود.