ارزيابي تناسب آنتروپومتريك اعضاي هيئت‌علمي با مشخصه‌هاي ايستگاه كار اداري آن‌ها

اهداف: اختلالات اسكلتي‌عضلاني يكي از چالش‌هاي سلامتي اعضاي هيئت‌علمي است كه تأثيرات نامناسبي بر كارايي و كيفيت زندگي كاري آنان دارد. هدف مطالعه‌ي حاضر بررسي رابطه‌ي اين اختلالات و عدم تناسب آنتروپومتريك بين ابعاد بدني آنان و ابعاد ايستگاه كاري‌شان خواهد بود. روش ‌‌‌كار: اين پژوهش در ميان ۲۲ نفر از اعضاي هيئت‌علمي، پس از كسب رضايت آگاهانه و به‌صورت سرشماري انجام گرفت. شيوع اختلالات با استفاده از پرسش‌نامه‌ي كرنل، ارزيابي ايستگاه كار با روش ROSA (Rapid Office Strain Assessment) صورت گرفت. سپس، ۱۴ بعد آنتروپومتري (به‌تفكيك جنسيت) با تعيين چارك‌ها و ۱۳ مشخصه‌ي ايستگاه كاري اندازه‎گيري شد. در نهايت، براي ارزيابي تناسب آنتروپومتريك، ۱۱ معيار به كار گرفته شد. از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي ۲۶ براي تحليل داده‌ها استفاده شد.يافته‌ها: حدود ۴۶ درصد از آزمودني‌ها در يكي از نواحي سامانه‌ي اسكلتي‌عضلاني درد و ناراحتي را تجربه كرده و نواحي مچ دست، گردن، شانه‌ي چپ و كمر به‌ترتيب درگيرترين نواحي بودند. نتايج روش ROSA نشان مي‌دهد كه ايستگاه كاري ۲۲/۷۳ درصد از آزمودني‌ها نيازمند بهبودهاي ارگونوميك هستند. بيشترين عدم تناسب به‌ترتيب، در معيارهاي طول تنه-طول تكيه‌گاه كمري صندلي، ضخامت ران در حالت نشسته-فاصله‌ي بين ران تا ميز و عرض شانه-عرض تكيه‌گاه صندلي وجود دارد.نتيجه‌گيري: نشانه‌هايي از ارتباط بين شيوع بالاي اختلالات اسكلتي‌عضلاني و عدم برقراري تناسب آنتروپومتريك/دانش ناكافي اعضاي هيئت‌علمي در حوزه‌ي ارگونومي مشاهده مي‌شود. اين مسئله ضرورت توجه به مشخصه‌هاي ارگونوميك/آنتروپومتريك ميز و صندلي اداري حين خريد ملزومات اداري و ارتقاي دانش ارگونومي را يادآور مي‌شود.