برآورد نسبتي از زي‌ توده‌ سرپايان با كشتي كف‌روب در فاصله‌ 12 مايلي سواحل سيستان و بلوچستان

رده‌ جانوري سرپايان به ‌جز آب هاي شيرين در سرتاسر جهان پراكندگي داشته و اغلب كوتاه‌عمر هستند؛ اين مسئله اهميت مطالعه‌ اين ذخاير شيلاتي را افزايش مي دهد. هدف از اين مطالعه برآورد زي‌توده سرپايان (گونه‌هاي هشت پا رگه دار، اسكوئيد نوك شمشيري، اسكوئيد هندي، ماهي مركب سايا، ماهي مركب كلاه دار، ماهي مركب عماني، ماهي مركب ستاره اي و ماهي مركب ببري) با استفاده از مدل پويايي صيد (مدل تخليه‌ تعميم‌يافته) در منطقه‌ شمال شرق درياي عمان در انتهاي فصل صيد (ترالرهاي كف منطقه) در تابستان 1399 بوده است. بدين ‌منظور داده هاي صيد اين گونه هاي با ارزش شيلاتي از طريق صيد تجاري در اعماق 212-74 متر با يك فروند ترالر كفروب صنعتي براي 17 روز متوالي در صيدگاه هاي «گواتر-پسابندر-بريس» به‌صورت ميداني به‌دست آمد (حداقل فاصله از ساحل 12 مايل دريايي مطابق قاعده‌ حركتي جديد). بيشترين فراواني و زي‌توده كل مطالعه‌ حاضر متعلق به ماهي مركب ببري با 23431 عدد و 27005/78كيلوگرم بود. كمترين فراواني و زي‌توده كل نيز به‌ترتيب متعلق به اسكوئيد نوك شمشيري با 8 عدد و ماهي مركب سايا با 0/397 كيلوگرم بود. پاسخ فراواني براي اغلب ذخاير كاهش بيش از حد فراواني بود (1 β) درحالي‌كه پاسخ تلاش صيادي براي اكثر ذخاير هم افزايي تلاش بود (1 α). همچنين غالب مدل هاي منتخب در حضور آشفتگي ها (پالس ها) اجرا شدند (جمعيت باز). زي‌توده‌ مجموعه ماهي هاي مركب از اسكوئيدها و هشت پايان بيشتر بود و هشت پايان كمترين زي‌توده را داشتند. احتمالاً اين مطالعه نخستين بررسي زي‌توده‌ گونه هاي ماهي مركب ستاره اي، ماهي مركب عماني، ماهي مركب كلاه دار، ماهي مركب سايا، اسكوئيد نوك شمشيري و هشت پا رگه دار در آب هاي جمهوري اسلامي ايران است. با اجراي مدل پويايي صيد برمبناي فعاليت هاي شيلاتي تجاري، علاوه بر برآوردهاي كاربردي در هزينه ها نيز صرفه جويي خواهد شد (برخلاف گشت هاي تحقيقاتي) و به‌دليل اجراي فعاليت شيلاتي در محدوده‌ مجاز (مكاني-زماني)، فشار مضاعفي بر ذخاير آبزيان (به‌ويژه در مناطق نوزادگاهي) وارد نمي شود.