دفاع از نظريۀ اجتهادي - تجربي عرفي ‎شدن: پاسخ به نقد دكتر طالبان

اين مقاله حاوي گفتگويي علمي و انتقادي با دكتر محمدرضا طالبان درخصوص نقد ايشان بر كتاب اينجانب با عنوان نظريۀ عرفي‎شدن با رويكرد اجتهادي تجربي است. ايشان در ضمن مقالۀ «اخذ نظريه از جامعه‎شناسي و تطبيق نابه‌جاي آن با متون ديني: نقدي بر كتاب نظريۀ عرفي‎شدن با رويكرد اجتهادي تجربي» دو نقد اصلي را بر كوشش نظريه‎پردازانۀ اين كتاب وارد دانسته است: نخست، اخذ و تطبيق نابه‌جاي مباحث درون‎ديني با مباحث جامعه‎شناسي عرفي‎شدن و دوم، خلط مدل تبييني با نظريه. در اين مقاله پس از اشاره به كليات و رئوس اصلي نظريۀ ارائه‎شده در اين كتاب، با روش تحليل منطقي كوشش شده است به اين دو نقد به‌طور مستدل پاسخ داده شود. بدينمنظور با توضيح كافي نشان داده شد كه هيچ‎يك از دو ادعاي يادشده يعني اخذ و تطبيق نابه‌جا و خلط مدل تبييني با نظريه در مورد پژوهش يادشده مصداق ندارد.