بررسي تغييرات ضريب جذب صوتي جاذب برخي از ايرماف‌هاي رايج در شرايط آزمايشگاهي

مقدمه: استفاده از گوشي حفاظتي، يكي از راه‌هاي كاهش آلودگي صوتي در صنايع است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تغييرات ضريب جذب صوتي برخي از جاذب ايرماف‌ها در ترازها و فركانس‌هاي مختلف بود. روش‌ها: در اين مطالعه، چهار مدل ايرماف از جمله TASCO2550، (VENUS-740) AKHAVAN، 3M optime98 و Parkson ABZ تهيه گرديد. سپس جاذب ايرماف‌ها در قطر 3 سانتي‌متر و ضخامت 2/1 سانتي‌متر برش داده شد. ضريب جذب هر نمونه با استفاده از لوله امپدانس و نرم‌افزار VA-Lab در سه تراز صوتي 75، 85 و 95 دسي‌بل اندازه‌گيري شد و در نهايت، داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: اختلاف معني‌داري در ميانگين ضريب جذب بين ترازهاي صوتي 75، 85 و 95 دسي‌بل وجود نداشت و ميانگين ضريب جذب در فركانس‌هاي مياني و بالا افزايش يافت. نمونه جاذب ايرماف TASCO2550 بيشترين ضريب جذب را در فركانس‌هاي 2000 تا 2500 هرتز نشان داد؛ در حالي كه نمونه جاذب‌هاي (VENUS-740) AKHAVAN و 3M optime98 بيشترين ميانگين ضريب جذب را در فركانس 4000 هرتز داشت. همچنين، نمونه جاذب Parkson ABZ بيشترين ميانگين ضريب جذب را در فركانس 5000 هرتز نشان داد. به طور كلي، نمونه جاذب ايرماف‌هاي TASCO2550 و 3M optime98 به ترتيب بيشترين و كمترين ضريب جذب را به خود اختصاص دادند. نتيجه‌گيري: با انتخاب ايرماف با جاذب كارامد، مي‌توان ميزان جذب صوتي را افزايش داد تا به نتايج مطلوبي از كاهش آلودگي صوتي رسيد.