بررسي ارتباط اضطراب ناشي از ابتلا به كرونا با عملكرد شغلي كاركنان بهداشتي استان چهارمحال و بختياري

مقدمه: ويروس كرونا اولين بار در ماه دسامبر سال 2019 در ووهان چين شناسايي گرديد و به سرعت در سطح جهان گسترش يافت و به يكي از بحران‌هاي اصلي سلامت تبديل شد. با گسترش كرونا، كاركنان بهداشتي در تمام نقاط جهان با تغيير ناگهاني در نقش‌هاي مراقبتي مواجه شدند كه اين امر باعث ايجاد اضطراب در آن‌ها شد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اضطراب ناشي از ابتلا به كرونا و ارتباط آن با عملكرد شغلي كاركنان بهداشتي در دوره پاندمي كرونا انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه از نوع مقطعي بود كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي، بر روي 730 نفر از كاركنان شبكه بهداشتي استان چهار محال و بختياري در سال 1400 انجام گرديد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي اضطراب ناشي از ابتلا به كرونا و عملكرد شغلي Paterson (Job performance questionnaire) جمع‌آوري شد. جهت بررسي همبستگي بين نمره اضطراب و عملكرد شغلي، از ضريب همبستگي و تحليل‌هاي Linear regression و Multiple regression استفاده شد. در نهايت، داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين نمره اضطراب ناشي از كرونا و عملكرد شغلي به ترتيب 11.44 ± 31.08 و 7.41 ± 54.33 به دست آمد. با افزايش نمره اضطراب ناشي از كرونا، عملكرد شغلي كاركنان بهداشتي به طور معني‌داري كاهش يافت كه بعد از كنترل اثر متغيرهاي مخدوش‌كننده، اين تأثير معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: با توجه به تأثير منفي اضطراب ناشي از ابتلا به كرونا بر عملكرد شغلي كاركنان بهداشتي، برنامه‌ريزي در خصوص كاهش اضطراب كاركنان بهداشتي در دوران پاندمي بيماري‌هاي عفوني جهت افزايش عملكرد شغلي آن‌ها ضروري به نظر مي‌رسد.