بررسي ارتباط بين كربوهيدرات، فيبر و قند ساده دريافتي با ابتلا به بيماري‌هاي زودرس قلبي

مقدمه: بيماري‌هاي قلبي- عروقي (Cardiovascular disease يا CVDs) به عنوان اصلي‌ترين علت مرگ و مير در جهان شناخته مي‌شوند و نرخ مرگ و مير ناشي از آن در حال افزايش مي‌باشد و به عوامل متعددي بستگي دارد. پژوهش حاضر با هدف كلي تعيين ارتباط كميت كربوهيدارت دريافتي با ابتلا به بيماري‌هاي زودرس قلبي (Premature CVDs يا PCVDs) انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه از نوع مورد- شاهدي بود كه بر روي 972 نفر (450 زن و 522 مرد) از بيماراني كه به منظور انجام آنژيوگرافي به بيمارستان‌هاي شهيد چمران و عسگريه اصفهان مراجعه كرده بودند، انجام شد. بيماران بر اساس نتيجه آنژيوگرافي، در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. به منظور ارزيابي رژيم غذايي بيماران، از پرسش‌نامه بسامد خوراك استفاده گرديد. رابطه كربوهيدرات، فيبر و قند ساده دريافتي با ابتلا به PCVDs با استفاده از رگرسيون لجستيك ساده و چندگانه با تعديل متغيرهاي مخدوشگر انجام شد. يافته‌ها: ميانگين سني شركت‌كنندگان، 6.90 ± 51.13 سال بود. ارتباط معني‌داري بين كربوهيدرات [2.07-0.72 = Confidence interval (CI) 95 درصد، 1.22 = Odds ratio (OR)]، فيبر (1.41-0.63 = CI 95 درصد، 0.94 = OR) و قندهاي ساده (1.90-0.96 = CI 95 درصد، 1.35 = OR) پس از تعديل متغيرهاي سن، جنسيت، تحصيلات، شغل، فعاليت بدني، سيگار، نمايه توده بدني (Body mass index يا BMI)، سابقه خانوادگي ابتلا به سكته قلبي و انرژي دريافتي با ابتلا PCVDs مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: با بر اساس نتايج به دست آمده، كربوهيدرات، فيبر و قند ساده دريافتي در رژيم غذايي با شانس PCVDs ارتباطي ندارد.