اثربخشي معنادرماني به شيوه گروهي بر تحمل ابهام و نگراني از تصوير بدني و باورهاي فراشناختي زنان داراي نشانگان افسردگي

زمينه و هدف: اختلال افسردگي از نظر ناتواني ناشي از بيماري دومين مشكل عمده بهداشتي در سراسر جهان است كه بيش از 350 ميليون نفر در جهان را تحت تأثير قرار داده است كه در اين بين سهم زنان دو برابر مردان مي‌باشد. در اين بين معنادرماني به شيوه گروهي را مي‌توان درمان جديد براي زنان افسرده‌اي كه داراي تحمل ابهام پايين و نگراني از تصوير بدني و باورهاي فراشناختي اندكي هستند، به كار برد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي معنادرماني به شيوه گروهي بر تحمل ابهام و نگراني از تصوير بدني و باورهاي فراشناختي زنان داراي نشانگان افسردگي انجام شد.روش: اين پژوهش يك مطالعه نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه كنترل مي‌باشد. از بين جامعه آماري مورد نظر، 30 نفر از زنان داراي نشانگان افسردگي شهرستان بروجرد به شيوه تصادفي به دو گروه مداخله (15) و كنترل (15) تقسيم شدند. جلسات معنادرماني به شيوه گروهي به مدت 10 جلسه جهت گروه مداخله انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تحمل ابهام ودن (Sweden) و همكاران، نگراني از تصوير بدني ليتلتون (Littleton) و همكاران و باورهاي فراشناختي ولز (Wells) در دو مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون توسط گروه آزمايش تكميل گرديد. داده‌ها با آزمون تحليل واريانس در نرم‎افزار SPSS 26 تجزيه تحليل شدند.ملاحظات اخلاقي: اهداف پژوهش براي مشاركت‌كنندگان توضيح و به آن‌ها در خصوص حفظ محرمانگي داده‌ها اطمينان داده شد، سپس رضايت آگاهانه افراد نمونه جهت شركت در طرح دريافت شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد معنادرماني به شيوه گروهي بر تحمل ابهام (F=14.6، P 0.05) و نگراني از تصوير بدني (F=11.7، P 0.05) و باورهاي فراشناختي (F=5.6، P 0.05) زنان داراي نشانگان افسردگي به صورت معني‌داري اثربخش مي‌باشد (p-value 0.05).نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه انجام معنادرماني به شيوه گروهي مي‌تواند به زندگي افراد معنا ببخشيد و تحمل و باورهاي فراشناختي آن‌ها را افزايش و نگراني از تصوير بدني را كاهش دهد، لذا برنامه‌ريزي براي افزايش اين‌گونه آموزش‌ها براي افراد افسرده امري ضروري است.