اگر دوباره جوان مي ‏شدم: پديدارشناسي تجارب شغلي اعضاي ‏هيئت‏ علمي بازنشسته دانشگاه‏‏هاي اصفهان

زمينه و هدف: يكي از دغدغه‌هاي سازمان‌هاي دانش‌محور، بَعد از بازنشستگي كارمندان ماهرشان، اطمينان از اين موضوع است كه دانش آن‌ها در سازمان حفظ شود. به‌ويژه اين موضوع در خصوص اعضاي هيئت‌علمي بازنشسته دانشگاه كه كوله‌باري از تجربيات مفيد و دانش آشكار و ضمني فراواني دارند، از اهميت بيشتري برخوردار است. در همين راستا، يكي از سؤال‌هاي كليدي اين است كه چگونه مي‌توان از ذخيره گرانبهاي دانش و سواد اين فرهيختگان كه با سختي فراوان، در طول سال‌هاي فعاليت آن‌ها اندوخته شده است، بهره‌مند شد؟ هدف از پژوهش حاضر مطالعه كيفي تجربه زيسته اعضاي هيئت‌علمي بازنشسته در طول سال‌هاي اشتغال آن‌هاست. روش: در اين پژوهش با استفاده از روش پديدارشناسي توصيفي هوسرل، ۱۷ نفر از اعضاي هيئت‌علمي بازنشسته دانشگاه‌هاي اصفهان با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند، به‌عنوان شركت‌كننده انتخاب شدند. تعداد نهايي شركت‌كنندگان از طريق اشباع نظري تعيين شد. براي جمع‌آوري اطلاعات مربوط به تجربيات شركت‌كنندگان، از مصاحبه‌هاي عميق استفاده شد. تجزيه‌وتحليل مصاحبه‌ها نيز به‌كمك روش كلايزي انجام گرفت. يافته‌ها: يافته‌ها به شناسايي پنج مضمون اصلي انجاميد كه عبارت‌اند از: پايبندي به هنجارها و خطوط قرمز دانشگاه؛ تعادل فرد، كار و زندگي؛ تغيير نوع نگاه از كميت به كيفيت؛ آمادگي براي زندگي بَعد از بازنشستگي؛ توسعه مهارت‌هاي ارتباطي. همچنين با تحليل نتايج، ۱۶ مضمون فرعي به‌دست آمد. نتيجه‌گيري: از بُعد نظري، نتايج اين پژوهش به توسعه مفاهيم مرتبط با مديريت دانش و به‌طور خاص، به اشتراك‌گذاري دانش اعضاي هيئت‌علمي بازنشسته كمك مي‌كند. از بُعد كاربردي، نتايج به‌دست‌آمده اين قابليت را دارد كه هم در سطح فردي (براي اعضاي هيئت‌علمي جوان‌تر)، هم در سطح دانشگاه (براي مديران عالي دانشگاه) و هم در سطح ملي (براي سياست‌گذاري‌هاي كلان وزارت علوم) استفاده شود.