تجربيات ساخت مدل آزمايشگاهي تداخل آب شور و شيرين در آبخوان‌هاي ساحلي

آبخوان ها به عنوان مهم ترين منبع آب شيرين در نواحي ساحلي همواره در معرض هجوم آب شور هستند، لذا ارزيابي رفتار آب زيرزميني در ارتباط با آب شور دريا هميشه مورد توجه محققان بوده است. استفاده از مدل هاي فيزيكي آزمايشگاهي از روش هاي مرسوم در مطالعه ي ديناميك آب هاي زيرزميني است. تجربيات حاصل از ساخت يك مدل آزمايشگاهي تداخل آب شور و شيرين به صورت تفصيلي در اين مقاله ارائه شده است و چالش هاي مراحل ساخت مدل، نحوه ايجاد مخازن جانبي و كنترل چگالي در اين مخازن و مخزن اصلي، اندازه گيري دبي نشت سيستم، رديابي گُوه ي آب شور با استفاده از رنگ هاي ردياب و روش ثبت داده ها مورد بررسي قرار گرفته است. مدل ساخته شده داراي طول، عرض و ارتفاع به ترتيب 118 ، 12 و 60 سانتي متر بوده و به منظور ايجاد محيط متخلخل از ذرات استاندارد گلس بيد در دو دانه بندي متفاوت استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه عليرغم مستقل بودن ميزان جذب شدگي رنگ هاي ردياب از اندازه ذرات، انجام آزمايش ها در محيط هاي درشت دانه موج كوتاه تر شدن مدت زمان آزمايش و افزايش دقت كار و همچنين كاهش تغييرات شوري در طول آزمايش مي شود. همچنين در صورت استفاده از ذرات درشت دانه و سيستم غير بسته براي تامين آب شور ميزان تغييرات چگالي در طول آزمايش به ازاي مقادير اوليه 072 / 1 ، 057 / 1 و 034 / 1 به ترتيب 1 ، 77 / 0 و 59 / 0 درصد مي باشد. نتايج بررسي رنگ هاي ردياب نشان داد در بين تمامي رنگ هاي شيميايي و غذايي استفاده شده ي مرسوم، رنگ سان ست يلو هماهنگي بسيار خوبي براي حركت همزمان با آب شور دارد. نتايج اين تحقيق مي تواند در طراحي و ساخت مدل هاي آزمايشگاهي و همچنين در انجام آزمايش هاي تداخل آب شور و شيرين بسيار موثر باشد.